Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

STANDBEELD

STANDBEELD AAN DE MAAS IN LUIK

Ze lag hier in haar prachtig bronsgroen patine,
met rond zich nog vaag de geur van kots en urine,

iemand die zijn gemoed had uitgestort, na teveel bier en kokkel?
of zijn gevoeg gedaan aan de voet van haar sokkel,

een dronken voetbalfan, of zo?
of misschien een spaghettivreter uit de vlakte van de Po,

ze had haar linkerhand gevleid op haar weidse bilpartij,
de andere steunde haar hoofd; op het water zagen ze enkel haar keerzij,

ze had een bekken, schitterend gewelfd en zéér ruim bemeten,
om probleemloos tien kinderen te baren, maar dat kon ze hier wel vergeten,

haar borsten waren klein, stevig en rond,
en – toegegeven – er zat een tikje te veel aan haar kont,

de schippers, nijver doende met de herstelling van hun want,
zagen toch ook liever de andere kant,

haar fijne krulletjes had ze samengevlochten tot een strakke vlecht,
“hey, ’t is een zwarte”, hoorde ze vaak een schipper roepen vanaf de plecht,

haar schepper bedacht een gestalte, vrouwelijk, viriel, doch niet fragiel,
een fiere Afrikaanse, zwart als de nacht, uit Congo, Brazzaville,

en hier lag ze nu al jaren, in haar exquise schoonheid,
en ze had slechts één enkel verwijt,

het kon hier flink waaien, in Luik aan de Maas, en de winters waren koud,
men zou er iets aan moeten doen, al was het maar een dun laagje bladgoud.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 18-05-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Ron Dietvorst
Actief sinds: 18-05-2018
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘STANDBEELD’ van Ron Dietvorst zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.