Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

De droedels uit het Droedelland



Pieperietje een heel jong grietje
liep, kauwend op een rietje
door het Droedelbos
en zong er lustig op los.

Het Droedelbos was geheel voor haar
geen ander mens werd zij gewaar
argeloos liep zij daar rond
al huppelend in de morgenstond.

Doch na verloop van tijd
heeft zij zich moe in het mos gevleid.
Dan verscheen opeens voor haar ogen
een droedel, deemoedig voorovergebogen.

En sprak toen heel devoot.
"Dag klein mensenkind,
nu jij je in het Droedelbos bevindt
accepteren wij jou als vrind.

Zo als jij loopt te zingen
en hier geniet van alle dingen
dat heeft prins Droedel zo behaagd
dat hij naar jou heeft gevraagd."

Dus geef mij nu je hand
en ik leidt je door het Droedelland
want daar ginds
is het paleis van de prins."

Pieperietje keek de Droedel aan
een klein mannetje met een lange baard.
Maar zij mocht niet met vreemde mannen gaan
dat had haar Ma verklaart.

Doch zo'n kleine meneer
die zich gedroeg als een heer
wat had zij daarvan te duchten
elk moment zou zij toch kunnen vluchten.

Dus gaf zij hem een hand
om saam te gaan naar `t Droedelland.
Nieuwsgierig keek zij om zich heen
waar voerde die droedel haar toch heen?

Opeens werd zij door flarden mist omsloten,
zij stapte door; heel onverdroten.
Doch dan ging de mist opklaren
en opeens kon zij het Droedelland ontwaren.

Het land dat aan haar voeten lag,
bekeek zij met verbijstering en ontzag.
Een gouden paleis midden op een plein
er omheen huisjes; Oh zo klein.

Een cal├Ęche stond voor haar gereed
die Pieperietje naar het paleis toe reed.
Daar stond de prins haar op te wachten,
terwijl de droedels juichten, klapten en lachten.

Pieperietje wist niet wat haar overkwam,
hier in het centrum van Droedeldam.
Met een echte prins aan haar zijde,
die haar over `t plein begeleide.

Die vertelde haar heel onomwonden
wat zijn onderdanen allemaal konden.
"De droedelvrouwen kunnen heel mooi zingen
hun mannen maken mooie tekeningen.

Die kortweg droedels heten
het is abstracte kunst op fijne zijde
waarmede wij jou willen verblijden
opdat je ons niet zult vergeten."

Toen zij de droedel had aangenomen,
hoorde zij mama`s stemgeluid.
"Pieperietje kom jij jouw bedje uit!"
Zij had alles liggen dromen
DdJ.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 08-02-2016

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Dolf de Jong
Actief sinds: 26-12-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘De droedels uit het Droedelland’ van Dolf de Jong zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.