In mijn schoot is jouw kiem ontstaan

Mathilda van Bentum-Hofker

In mijn schoot is jouw kiem ontstaan
Als Zondags kind kondigde jij je aan.
Met pijn en wee, maar al zo bemind
Gaaf en fijn , nog vast aan het navel lint
Zo fris en vrolijk in de kleutertijd
Als een bloem die haar blaadjes spreidt
Dan een dartele vlinder als prille vrouw
Op zoek naar een partner in de ochtend dauw
Dan sta je daar, een mooie stralende bruid
Verlangend kijk je naar de toekomst uit
Drie dochters schonk jij het levens licht
Vervulde vol liefde je moederlijke plicht
Sterk doorstond je elke tegenslag
Met nieuwe moed en blijde lach
Maar deze strijd kon jij niet winnen
Het sloop geniepig bij jouw naar binnen
Velde je kracht en ziel als een boom
Vernietigde je leven en toekomst droom
Je mocht niet langer bij ons meer zijn
Het afscheid deed zo verschrikkelijk pijn
Wij missen je elk moment van de dag
Maar hopen dat je daar geluk vinden mag
Eens komt de tijd van onze verbintenis
Ik besef dat alles vergankelijk is
Dus tot ziens in ‘t hiernamaals mijn kind
Een gedachten , waar ik berusting in vind
Ik denk dat er ergens jouw ster zal staan
En zend mijn liefdes kus via de volle maan.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »

Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken

Over dit gedicht 

Geplaatst op: 06-08-2015

Beoordeel dit gedicht nu

Over deze dichter

Mathilda van Bentum-Hofker (Actief sinds: 27-05-2015)

Auteursrechten

Op dit gedicht ‘In mijn schoot is jouw kiem ontstaan’ van Mathilda van Bentum-Hofker zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.