Achtste coronaprik

Joris Olivier


25 september 2025

Vandaag mijn achtste coronaprik,
Dit keer in het Irenegebouw,
Koninginnelaan bij de Grote Kerk,
Maar deur dicht en akelig stil.

Bleek de ingang was aan achterzij,
Op parkeerplaats van de kerk.
Ik was weer zonder mijn vriend,
Net als bij de zevende keer.

Toen kon hij fysiek niet mee,
Nu ligt hij begraven bij z’n vrouw.
De vorige keer kreeg ik vlak ervoor
Corona, dus 'k hoop zit nu mee.

Het was rustig, ook niet zo groot,
De ontvangst was weer leuk,
Zowel bij d’entree als bij d’intake,
De laatste dame lag in ’n deuk,

Wijl ik mijn geboortedatum niet wist,
Ik gekrompen was, mijn lengte
Nu 6 cm minder dan op m’n ID,
Zij was 152 cm, wilde daar niet vanaf.

Tot mijn verrassing zaten achter mij
Mijn buren van opzij, Hans en Els,
Ook de prikdame was goedpraats,
Met haar, ik was laatste, fijn gekletst.


Over dit gedicht 

Geplaatst op: 25-09-2025

Gedicht beoordelen

Gemiddelde cijfer: 0
Aantal beoordelingen: 0

Over deze dichter

Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)


© Op dit gedicht 'Achtste coronaprik' van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.