Jonge ogen

Valentijn

Ik zag het niet
het vuil op de ruiten
de fletse kleuren
onscherpe contouren
details die opgingen in een waas

Ik wist het niet
totdat ik op mijn bril ging zitten
de opticien me geen nieuwe verkopen wilde
omdat hij een indicatie zag
van welja, een heuse cataract

Daar lig je dan
horizontaal op een gestoelte
met een afgeplakt
en een opengesperd oog
kijkend in een hels licht
van vloeiende kleuren
op de achtergrond vreemde geluiden
van lasergestuurde apparaten
overgeleverd aan de kundigheid
van een onzichtbare medicijnman

Het is maar een klein sneetje hoor

Na de operatie is alles vaag
schelle flitsen vanuit je ooghoek
naar huis met een zonnebril
totdat
totdat je zicht helderder wordt
de vaseline in je oog verdwijnt
kleuren intens zijn gaan stralen
van bloemen tot billboards
van blouses tot bomen
ver weg is nu ook dichtbij
Ik keek als een kind met jonge ogen

Totdat
totdat je in de spiegel kijkt en schrikt
van al die vergeten vouwen in
je ineens 10 jaar oudere gezicht



Over dit gedicht 

Geplaatst op: 16-04-2025

Gedicht beoordelen

Gemiddelde cijfer: 10
Aantal beoordelingen: 1

Over deze dichter

Valentijn (Actief sinds: 28-12-2016)


© Op dit gedicht 'Jonge ogen' van Valentijn zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.