Tijdsbesteding

Jan van Bree

Tijdsbesteding,

Volgens mij treed ik in herhaling met dit gedicht,
maar de meeste zijn het al vergeten wellicht.
Sommige hoor ik denken wat een kwats wat ie allemaal doet,
maar het lezen is geheel vrijwillig, dus geen moet.

Je zou denken dat ik geen raad weet met m’n tijd,
want heb tijd in overvloed door de MS, maar daarin heb je geen keus
En zonder keus kun je niet biljarten, en dat meen ik heus,
daarom schrijf ik vaak gedichtjes, ben daar veel tijd aan kwijt.

Je moet soms graven in het verleden anders weet je het nie(t),
als je in het verleden duikt loop je soms tegen vreemde dingen aan.
Soms snap je niet dat ze ooit hebben kunnen bestaan,
daarom beschouw het maar als een soort van hersen-therapie.

Soms sta ik ook wel bij mijn MS stil,
vooral als iets heel simpels niet meer lukken wil.
Ravotten met de kleinkinderen is een voorbeeld hiervan,
want dat is meer dan zwaar klote dat dit niet meer kan.

Verder ga ik niet zeuren want dat zit niet in m’n aard,
want de dingen die ik nog wel kan zijn me veel meer waard.
En die laat ik ook niet schieten nog niet misschien,
je hoeft me er niet voor te kennen omdat aan me zien.

Het is zoals het is zei een oude bekende heel vaak,
en denk daar wel is aan terug als ik er weer is niets van maak.
Gelukkig dat ik iets heb om aan terug te denken op een mindere dag,
en, en iets wat me heel blij maakt dat ik ze hebben mag.

Dat zijn de kleinkinderen, dat is een waar genot echt waar,
en je vergeet alle sores als je ze ziet zo bij elkaar.
Klinkt clichématig maar het is het allerbeste medicijn,
lijkt net of het zo heeft moeten zijn.