Hij en ik

Joris Olivier

Hij zei: “Ik ken jou”,
Ik zei, verbouwereerd:
“Hoezo, waarvan?”
Hij lachte en zei:

“Jij bent toch, je weet wel?”
Ik zei: “Dat klopt, die ben ik.”
“Zie je wel”, zei hij en ik zei:
”Maar wie ben jij?”

“Nou ja zeg, ik ben ik”,
zei hij met een brede lach.
En toen, ja toen,
stond ik paf, want die was ik!