Seksbehoefte

Joris Olivier

De weg was lang en bochtig,
‘t Wegdek hobbelig en vochtig,
De schoenzolen gesleten,
De knieën moe en versleten.

Na deez weg vindt één van ’t paar,
Het einde in een baar.
Na hun seksueel actief leven,
Is d’ander daar nog niet mee klaar.

Dat vindt men ongepast,
Vormt voor d’achterblijver ’n last,
Die voor ’t oog verborgen is,
Maar achterblijvers groot gemis.

In de rouw, ’t verdriet dat schuurt,
Soms kort, of heel lang duurt,
Wordt de seksbehoefte genegeerd,
Wijl de wetenschap ons leert,

Dit d’dopamine aanmaak frustreert,
Men daardoor geluk ontbeert,
Het verdriet, de rouw vergroot,
Wijl seks daarvoor oplossing bood.