INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Nog wel

Zijn wij levend in een wereld zonder vriendschap,
als egoïsme tot de hoogste deugd verheven
en hoffelijkheid door wraak verdreven
en angst als eerste stap
de lelijkheid de toon nu zet?
Als slechts om kwaad te spreken men kan praten
om gezamenlijk te kunnen haten, haten,
en liefde, tederheid met zwaar taboe belet?
Als wij, gemaakt tot slaven
van behoeftes die ons zijn verkocht
voor uw geld en uw dictaten, mooi gedrocht!
de vrijheid hiervoor gaven?
Hoezo, de Derde Wereld dáár?
Zie ons, de armsten onder armen:
de dood in onze ziel. En geen erbarmen.
Geen antwoord. Geen gevoel. Het collectief gebaar.
En dit nu noemen wij dan waar.

Vergaan de creativiteit –
En dit is dan ook geen gedicht.
De poëzie 't eerst verplicht
(en spanning in ontspanning lijdt)
te sterven of tot volksvermaak te dansen
naar uw pijpen en uw flansen.
Dit is slechts product.
Bewijs van machteloosheid.

Dit is wat nog van het leven rest:
opbrengst voor de afvalberg
en uitgezogen uit het been en merg
van het hongerend gewest.

Maar iemand wacht.
Tot dit alles ingestort zal zijn.
Nu gehaat als onbegrepen pijn,
straks degene die, herrezen, lacht.

Nog Druk & Ondernemend uitgebuit
tot – het laatste blad de vijver sluit.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 23-02-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Lilian Muileman
Actief sinds: 13-02-2018
Informatie bij het gedicht:

7 oktober 2004 Uit: The Call
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Nog wel’ van Lilian Muileman zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.