MEERVOUDIG KUNSTWERK

Han Messie

De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden

en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed

dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door allerlei dieren gevoerd
moedigt nieuw komend leven aan
beschermt kwetsbare wezens
om hen daarna als voedsel
voor rovers te verzorgen

het wonderbare tapijt
vol stille en wilde plooien
weeft zichzelf zonder ophouden
krijgt steeds ander aanzien
blijft altijd wat het is.