Op twee kleintjes passen...

Dakoyria

Eens, ik was zelf nog jong, paste ik op twee
nichtjes op een overvol strand...
Onze wederzijdse ouders, verhit door de
felle zon voor een paar tellen in de koele zee
beland

De nichtjes waren in recordtijd zoek en ik
zocht in elke aannemelijke hoek
De stress schoot flink toe maar van willen
opsporen nog niet moe wendde ik me tot

een hooggelegen hulppost!
Jahoor, bingo! Het probleem toen snel wel
opgelost... Ook de ouders snel wel getraceerd
Wederzijds werd er later gehuild, zij hadden
elkaar ontbeerd

En ik? Ik kreeg volop de schuld want waarom
niet veel beter opgepast?!
Nog altijd krijg ik een naar gevoel bij de gedachte
aan die nooit erkende en veel te grote last!


Over dit gedicht 

Geplaatst op: 25-06-2024

Gedicht beoordelen

Gemiddelde cijfer: 0
Aantal beoordelingen: 0

Over deze dichter

Dakoyria (Actief sinds: 08-11-2015)


© Op dit gedicht 'Op twee kleintjes passen...' van Dakoyria zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.