Avondrood

Joris Olivier

Op het vlakke brede strand
sta ‘k met jou hand in hand
kijkend naar de zon die vliedt
onder ‘t verre, vaag verschiet.

De rode gloed zet je gezicht
in bloei, een kleurig ansicht,
vastgeprent in m’n brein,
om daar eeuwig te zijn.

De oranje-rode wolkenlucht,
omkranst een meeuwenvlucht,
de branding orkestreert ’t geheel,
van dit tafereel maken wij deel.

Dan bedekt ‘t duister deez pracht,
wordt erdoor dit fraais verkracht,
verdwijnt jouw roze aangezicht,
nu vaal in ‘t maanwitte licht.