Hoe de Maan de Zon afwisselt
Het lijkt wel alsof de maan en de zon met elkaar spelen
En wij staan aan de zijlijn
Ineens staat de tijd stil
Maar de klok tikt door
Het leidt tot een vreemd verschijnsel waarbij ik niet weet hoe ik me moet voelen
Ik wil huilen van verdriet en zitten in een donkere kamer
En ergens wil ik boos zijn op alles wat dit heeft veroorzaakt
Waarom jij?
Waarom nu?
Net nu ik mezelf weer een beetje op de rails begin te krijgen
Maar toch moeten we door
De wereld wacht notabene niet op ons
De zon lijkt het te winnen van de maan en het word langzaam weer dag
Mijn piekeren zet zichzelf om in normaal denken
En de angst en twijfels worden weer in de kluis weggestopt, wachtend tot ze vanavond weer naar buiten mogen
Maar toch is er die ene gedachte die buiten is gebleven, die blijft dwalen door de gangen
''Kom jij ooit nog terug bij mij?''
''Komt er ooit een eind aan mijn verlangen?''
Zal de zon ooit de maan vervangen?
Over dit gedicht
Geplaatst op: 22-01-2026
Over deze dichter
Thomas Hordijk (Actief sinds: 22-01-2026)
Informatie bij het gedicht
Dit gedicht gaat over de moeilijkheden die je kan meemaken nadat je iemand bent verloren, of verliest.
© Op dit gedicht 'Hoe de Maan de Zon afwisselt' van Thomas Hordijk zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.