Aan de Verkeerde Kant van het Gras
Op een dag lig ik aan de verkeerde kant van het gras
Bloed blijft niet voor eeuwig stromen
Noch klopt een hart altijd door
Een lichaam moet het afleggen tegen de tijd
Er is voor alles een tijd
Zelfs voor afscheid
Op een dag lig ik aan de verkeerde kant van het gras
De hemel is ergens boven hebben ze beloofd
Leugens werken onder de grond nog door
Mijn geest is heel mijn leven vergiftigd geweest
Een leven stelt niet zoveel voor
Bevestiging tussen geboorte en dood
Op een dag lig ik aan de verkeerde kant van het gras
Er zullen tranen vloeien, al dan niet vergezeld van een zakdoek
Zout laat zich een weg naar beneden proeven
Benieuwd of dat samen met grond gaat
De donkere aarde dekt toe zonder vragen te stellen
Ze is de bewaker van vele geheimen
Op een dag lig ik aan de verkeerde kant van het gras
De nasleep is niet aan mij besteed
Papier draagt mijn laatste wens
Hopelijk blijft wat tussen de letters ligt verborgen
Er rust een zware verantwoordelijkheid op de schouders van taal
Woorden bewaren herinneringen
Op een dag lig ik aan de juiste kant van het gras
Eeuwigheid is enkel aan de Heiligen besteed
Dat was ik beslist niet, iedereen weet dat
Ach, de tijd wist ALLES uit
Op een dag ben ik vergeten
Betekenis vloeit niet meer
Een naam zegt niks terug
Als alles gezegd is
Lossen woorden op
Er is enkel
De afwezigheid
Van niets
__
Over dit gedicht
Geplaatst op: 22-09-2025
Over deze dichter
Gary Oeyen (Actief sinds: 12-05-2024)
© Op dit gedicht 'Aan de Verkeerde Kant van het Gras' van Gary Oeyen zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.