de weg van herinnering

Peter Paul Doodkorte

lopend langs de weg van herinneringen
hoor ik het geluid van jouw voetstappen.

ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan

in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt

wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen

ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen

met jouw gezelschap in mijn gedachten
loop ik minder eenzaam en niet alleen

daarom hoor ik graag jouw voetstappen
die in mijn hart het geluk kloppen laten

als ik ze ooit niet meer horen kunnen zal
keer ik om tot ik weer jouw armen voel

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »

Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken

Over dit gedicht  

Geplaatst op: 28-11-2020

Beoordeel dit gedicht nu

Over deze dichter

Peter Paul Doodkorte (Actief sinds: 21-07-2015)

Informatie bij het gedicht

Reflectie op verlies van een dierbare | 28 november 2020

Auteursrechten

Op dit gedicht ‘de weg van herinnering’ van Peter Paul Doodkorte zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.