Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Waar gaat de tijd

Waar gaat de tijd,

Alweer 20 jaar geleden.
Waar gaat de tijd.

Nu al een vrouw.
Ik ben niet meer jou kleine meid.

Alweer de zoveelste kaars.
Die ik aansteek voor jou.

Ik zal aan je blijven denken.
En laten weten dat ik nog van je hou.

Al ben je niet meer hier.
Je zal altijd een deel van mij zijn.

Ik lijk op jou.
Je bent een deel van mijn.

Op die manier zal je me nooit verlaten.
Elke dag voel ik steeds meer kracht.

En Waarneer ik in de spiegel kijk.
Weet ik dat je naar me terug lacht.

Weg en nooit meer hier.
Maar voor altijd in mijn hart.

Je zal nooit verdwijnen.
En blijft daar van mijn part.

Kleine meisjes worden groot.
Maar zal jou altijd blijven herinneren.

En alle verhalen over jou.
Zal ik vertellen aan mijn kinderen.

Ondanks dat ze jou nooit hebben gezien.
Zal je een oma voor hun zijn.

Dat je hun nooit hebt kunnen vasthouden.
Doet mij soms wel pijn.

Je hebt nu geen pijn meer.
Je bent van Lijden verlost.

Helaas heeft al jou verdriet.
Jouw je leven gekost.

Soms voel ik verdriet.
Verdriet voor hoe jij je heb moeten gevoelt.

Liggend in het ziekenhuis.
En weten dat het leven langzaam uit je lichaam vloeit.

Je kinderen niet in je buurt.
Niets meer kunnen zeggen.

Een vreselijke gedachten.
Waar jij je bij moest neerleggen.

Die nacht heb ik over je gedroomd.
Ergste nachtmerrie aller tijden.

En die ochtend.
Hoorde ik dat onze wegen voorgoed zouden scheiden.

Me leven stond op zijn kop.
Hoe moest ik veder zonder jou.

En leven zonder moeder.
Waar ik het meest van hou.

Het heeft me 16 jaar gekost.
Voor ik weer geluk kon voelen.

Als ik een wens mocht doen.
Zou ik de tijd willen terugspoelen.

Al is het maar voor even.
Nog 1 moment met jou.

Om je te kunnen vastpakken.
En je zeggen dat ik nog steeds van je hou!

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 17-10-2019

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Mandy
Actief sinds: 27-09-2019
Informatie bij het gedicht:

Voor mijn lieve moeder, die ik helaas al 20 jaar moet missen!
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Waar gaat de tijd’ van Mandy zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.