Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

asbest

De kamer is in duisternis gehuld
de verpleging verbreekt de stilte
in het bed een grauw aangezicht
vergeelt verkankert stil aan 't sterven
de kamer verlicht door een straaltje zonnelicht
die grote ogen kijken mij aan
waarin ik de grijns van de dood zie staan
en een kleurloze mond zegt mij
wel is waar met een traan
dat het weldra beter zal gaan
en die sterke armen van weleer
hebben zelfs de kracht niet meer
zich te verheffen tot een groet
ach broeder ge weet niet eens
dat je sterven moet
ik sta bedroeft en versteld
van zoveel doodsgeweld
die dat lelijke bed uitstraalde
en dat lijden dat je moet doorstaan
ach ik hoop stilletjes
dat je vlug mag gaan
en buiten schijnt de eerste lentezon..

Vandaag luiden de klokken van de dood
dat doen ze eeuwen elke dag weer
je sterven was moedig en groot
je vroeg zelfs de laatste sacramenten van de heer..

En traag ging de stoet naar het dodenveld
voetstappen roefelden over de kasseien
en de doodsklokken luiden weer
om je laatste tocht te begeleiden.

En ik vroeg mij af of God wel echt bestaat
om zoveel mensen te doen lijden
maar hij sprak vertoornt tot mijn hart en ziel
het is mijn menselijke schepping zelf
die zich ten onder laat gaan
want al wat ik creëerde
hebben jullie zelf naar de kloten gedaan... 

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 23-08-2017

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

William Elskens
Actief sinds: 21-08-2017
Informatie bij het gedicht:

Het sterven van mijn broer , jaren werkte hij in een asbest fabriek, en stierf eraan.
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘asbest’ van William Elskens zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.