Liefde en verdriet
Tranen vloeien in overvloed,
Troostende kussen vegen ze op,
Tranen drogen zo schoon op,
Verdriet blijft achter, ongezien.
Als Gods tranen over d’aarde vloeien,
En een zondvloed achterlaat,
Is des mensen verdriet,
Verdronken in Gods overvloed.
Niet de overvloed van Gods tranen,
Noch Gods après Moi,
Maar de liefde des mensen,
Die ’s mensen verdriet
Verdwijnen doet.
Over dit gedicht
Geplaatst op: 26-04-2026
Over deze dichter
Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)
© Op dit gedicht 'Liefde en verdriet' van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.