Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Gebroken arm

GEBROKEN ARM

De leraar keek bezorgd naar mij
Ik zat naast hem in de auto
We waren op weg naar het ziekenhuis
Ik was gevallen op mijn arm
Tijdens het voetballen in de sneeuw
En ik hield niet eens van voetbal

Mijn arm zag er mismaakt uit
Kromgetrokken en kapot
Het bot van mijn rechter onderarm
Duwde tegen de huid van mijn arm aan
En vormde een wanstaltige bult
Die te eng was om naar te kijken

We reden in de auto
Elke hobbel op de weg
Elke drempel of kassei
Deed de pijn oplaaien
En voelde als een lijfstraf

In het ziekenhuis besloot de zuster
Om mijn handschoen kapot te knippen
Want om hem van mijn hand te trekken
Zou ongelofelijk veel pijn doen

Ik stelde haar voor
Om hetzelfde te doen met mijn winterjas
Maar daar wilde ze niets van weten
Ze wilde immers geen ruzie krijgen
Met mijn moeder

Na de röntgenfoto's
Kwam het moment
Om de arme arm te gaan zetten :

Ik vreesde het ergste
Toen vier verpleegkundigen
Zich om mij heen verzamelden
Toen ik zo op de tafel lag

Twee aan elke kant
Om mijn armen tegen te houden
Want dit hadden ze vaker gedaan
Dit ging pijn doen

Ik kreeg het ergste
Onverdoofd
Begonnen ze aan mijn arm te trekken
Die op twee plaatsen gebroken was

En toen werd alles anders
Toen leek de tijd anders te gaan

Alles leek te vertragen
En voelde onwerkelijk aan
Alsof ik in een droom zat

Ik hoorde mezelf gillen
Ik hoorde mezelf smeken
Of ze alsjeblieft wilden stoppen

Ik hoorde het van bovenaf
Alsof ik niet meer in mijn lichaam was

Ik hoorde mezelf praten
En ik luisterde naar mezelf
Met enige verbazing
Alsof ik mezelf bestudeerde

Ik hoorde mezelf smeken
Alsof het iemand anders was
Die daar beneden aan het woord was
Alsof ik als geest gesplitst was

Van daarboven
Hoorde ik het personeel
Onrustig met elkaar praten :

"Trekken we niet te hard ??
We trekken niet te hard toch ??"

"Jezus, moet je dat bot zien bewegen
Het beweegt helemaal terug..."

En toen was het voorbij
Ik landde weer op aarde
En in mijn twaalfjarige lichaam
Moe en terneergeslagen

En dit is het antwoord op de vraag
Wat de grootste fysieke pijn is
Die ik ooit heb gehad

Maar een hevige en korte pijn
Valt wat mij betreft te prefereren
Boven de pijn die aan een mens vreet
En die je door de jaren heen
Langzaam helemaal verteert

De pijn van mijn gebroken arm
Is nu slechts een herinnering
Om nooit meer te vergeten
Ik was een levenservaring rijker

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 26-08-2021

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Vincent Oostrijck
Actief sinds: 20-08-2017
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Gebroken arm ’ van Vincent Oostrijck zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.