Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Een sneue spruit

EEN SNEUE SPRUIT

Ik haalde de spruitjes uit het plastic zakje waarin ze zaten.

Ik deed ze in een ovenschotel.

Het waren nette jongens.

Ze waren immers al gewassen en geschoond toen ik ze kocht.

Ik besprenkelde ze met olijfolie.

ik strooide vervolgens wat peper en zout op hun groene huidjes.

Ik bakte ze een half uurtje in de oven.

Zo eet ik mijn spruitjes het liefste.

Toen ze klaar waren schepte ik ze met een grote lepel op onze borden.

Maar helaas.

Ramp :

Een spruitje sprong volledig uit de band.

Hij ontglipte me letterlijk.

Hij slaakte een onhoorbare doodskreet en belandde pardoes op de grond.

Dit brak mijn hart.

Zijn ultieme lotsbestemming had hij nu ontlopen door mijn stomme schuld.

Deze spruit was ooit een spruitje.

Hij werd geplant en hij groeide op in fijne aarde.

Hij werd geteeld, gewassen en geschoond.

Hij werd verpakt, vervoerd en door mij gekocht.

En vervolgens werd hij overheerlijk bereid.

Hij had maar een doel in zijn leven gehad :

Hij zou mij tot gezonde en smakelijke voeding zijn.

En deze droom spatte nu uit elkaar.

Wat een ellende.

Ik had tranen in mijn ogen.

Maar gedane zaken nemen geen keer.

Dit was een harde wereld.

En ik moest ook hard zijn.

Ik veegde de tranen uit mijn gezicht.

Ik vermande me.

Ik bedankte hem voor de moeite.

Ik pakte hem op van de grond.

Ik deponeerde hem in de vuilnisbak.

De andere spruiten werden die avond probleemloos en dankbaar door ons met smaak verorberd.

Het leven is soms hard.

Zowel voor mensen als voor spruiten.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 11-12-2020

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Vincent Oostrijck
Actief sinds: 20-08-2017
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Een sneue spruit ’ van Vincent Oostrijck zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.