Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Hotel uit de hel

HOTEL UIT DE HEL

In een tevergeefse poging het verleden te doen herleven, nam ik de trein naar Bielefeld

Daar waar ik vroeger woonde

Ik was er mentaal en fysiek niet al te best aan toe

Ik hoopte tegen beter weten in dat, eenmaal aangekomen in mijn oude woonplaats, ik me wellicht wat beter zou gaan voelen

Ik had online een hotelkamer geboekt, niet heel ver verwijderd van het centrum:

Het mij volledig onbekende "Garni Wiegmann" hotel

Na veel te lang zoeken vond ik de straat en het pand

Een oudere vrouw deed pas open nadat ik minuten lang aan de deur stond te bellen

Ze was klein, dik en chagrijnig

Ze zag eruit alsof ze rechtstreeks uit haar werk kwam in zo'n troosteloze gaarkeuken van een industriële fabriek uit de oude Sovjet Unie

Ze leidde me door de gangen van het hotel

Alles was er oud en slecht onderhouden

Ze bood me een kamer aan die ik resoluut moest afwijzen:

Het kleine eenpersoonsbed was volledig doorgezakt want de hele lattenbodem was vermolmd

Ik bukte me en keek onder het bed

Alle houten latten lagen op de grond

Als je op dit bed zou gaan liggen verdween je voorgoed in een gapend gat

Zuchtend leidde ze me naar de volgende kamer

Het bed was precies hetzelfde maar de lattenbodem leek intact

De kamer zelf was piepklein en zonder TV, koelkast of wat dan ook

Ik nam mijn intrek in deze kamer die verder bestond uit louter oude meuk

Misschien dat het ooit modern was geweest een aantal eeuwen geleden ofzo, maar dat betwijfelde ik ten zeerste

Behalve uit de tijd was de kamer ook muf en stoffig als een soort verborgen crypte en zo benauwd als een sarcofaag

Na een half uur ofzo vluchtte ik het hotel uit

Maar buiten ging het me niet veel beter af

Het was druk in het centrum van de stad en mijn nek deed verschrikkelijk zeer, waardoor elke stap die ik zette hels was

Ik keek bijna scheel van de pijn en ik moest daardoor al snel terugkeren naar het hotel uit mijn nachtmerries in een poging om te gaan rusten

De hal waar mijn kamer op uitkwam was het decor van een klassieke griezelfilm:

Volgestouwd met de meest uiteenlopende opgezette dieren

Een soort macaber mausoleum van gemummificeerde creaturen die me in het halfdonker bloeddorstig aanstaarden met hun glazen ogen

Ik kreeg er de rillingen van

Het enige dat hier nog ontbrak was de seriemoordenaar uit dit soort films en ik leek bovendien ook nog de enige gast te zijn

Ik begon me zelfs af te vragen of dit zo'n hotel was waar je wel kon inchecken maar waar je nooit meer uitkwam

In de nacht lag ik te woelen en te kreunen

Het bed kraakte en piepte vervaarlijk in zijn voegen maar hield wonderbaarlijk stand

De pijn straalde via mijn nek door naar mijn kaken en dwars door mijn oogbollen

Ik was de wanhoop nabij

Het enige vertier tijdens het wakker liggen was het lezen in mijn favoriete boek van Goethe: "Het lijden van de jonge Werther"

In de ochtend vond ik in een klein keukentje wat broodjes en vleeswaren, achtergelaten voor mij

De tweede dag en nacht verliepen volgens een zelfde scenario

Toen had ik mijn grens wel bereikt:

Ik sprak de stuurse hoteleigenaresse aan en ik vertelde haar een leugen die gebaseerd was op een heel klein beetje waarheid:

Ik werkte op kantoor bij een multinational en dat was een satelliet

Men had mij plotseling opgeroepen voor een noodgeval en hoewel ik dolgraag nog een week was gebleven, moest ik jammer genoeg vertrekken

Helaas helaas helaas

Ze deed geen enkele poging haar ongenoegen te verbergen want dit zou haar geld kosten

Ze werd er nog chagrijniger van dan ze al was

Ik rekende desondanks de twee dagen verblijf snel af en ik maakte dat ik wegkwam, alsof de duivel me op de hielen zat

Ik informeerde nog even bij een ander hotel, maar ik was te ontmoedigd en te ontdaan

Ik gaf me gewonnen

Ik stapte met mijn koffer in de eerste de beste trein richting Rotterdam

Ik trok de volgende conclusie :

Het verleden laat zich niet opnieuw beleven

Auf wiedersehen Bielefeld

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 06-07-2019

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Vincent Oostrijck
Actief sinds: 20-08-2017
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Hotel uit de hel’ van Vincent Oostrijck zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.