WILDENBORCHS TUIN
Rondom het hechte, maar milde kasteel
willen ruime, kleurrijke bloemperken
ondanks zware hitte hun bloei versterken.
Toch blijft de zon trots op haar woekergeel.
Tenslotte laat enig regengestreel
gloed en koelte met elkaar samenwerken.
De verfriste vijver krijgt liefdesvlerken:
vurige hartstocht brandt uit de kikkerkeel.
In de rijke hof zweeft op zoete lucht
de vrije, welluidende openbaring
van zang en toonkunst als vrolijke klucht.
Door al deze pracht waart steeds bewaring:
voorgoed zetelt verborgen woordenzucht:
strijdbare mijmering van dichter Staring.
Gedichten over gebouwen
Huizen, kerken, torens en fabriekshallen: gebouwen bewaren verhalen in steen. In deze gedichten over gebouwen kijken dichters omhoog en achterom: naar wat er staat, wat er stond en wat een gebouw met je doet.
At Home (Hour 4 marathon 2026)
A purple curtain at the door
With golden buttons shimmering galore
Greet the visitor seldom seen
To sparkling butterfly wings in between
Two elephants with coathanger hook
From an old home that she took
A window looking out to Earth
A world of souls no sounds are heard
Something green though not alive
In every corner of her hive
A room with creativity
In every corner that you see
Fairy lights inside and out
Light up the place when in a pout
A bed not just to sleep
But for her health to keep
Both day and night
A salt stone light
To lit the corners dark
With orange warm light spark
A blue room where a boy once slept
The color that she gracefully kept
And decorated with sea theme
In every room something new to be seen
A home to play, to keep the child within
A kitchen practical, three seperate bins
A cupboard for recycle art
That fills the attic oh so smart
With full size animals out of trash
Turned to treasures in a dash
Or days or months or years to make
The joy that rules, not time to take
A kettle room turned into a miniature show
Bringing in the world where I can not go
A kiddy pool, big enough to float
In boot kitchen to complete the load
Flamingo watching front and back
The trash to treasures, quite a pack
Stone garden walls turned to Amazone
That is the home of one known as Soul Fon
A shed homing a giant bird
On fence all the nesting stages
The black bird singing can be heard
Sings without any wages
A home a house so filled with joy
How lucky I am, oh boy oh boy
From where I came to where I now live
Home that rest and joy can give
BREDA ´S HAL
In de geweldige zaal van onze stad
zitten bij elkaar gebrachte eenlingen
te wachten op begeerde meldingen,
die meer licht geven over hun levenspad.
Binnen een rij hoeken heerst blinkend én mat
een mengeling van dansende stemmingen
onder voortvloeiende uitleggingen,
aangaande moeilijk of duidelijk "WAT?"
Ambtenaren, achter schermen gezeten,
kunnen eenvoudig met vingerklikken
het verlangde over burgers weten.
Bezoekers komen met vele blikken,
welke vragend, soms dwingend mogen heten:
opheldering verwint steeds het wikken.
DAAD WACHT
Drachtens museum
bewaart weergaloze rijkdom
van wat gebeurde en gedaan
werd in het reusachtige dorp
dit gebouw wil zich echter
nóg groter maken is bereid
zijn zalen en muren
spoedig te verruimen
deze woorden geschreven
in de maand Maart van het jaar
tweeduizendzessentwintig
kijken vol zwellend verlangen
uit naar de tijd waarin
stralende zomer van eens
het voorgenomen werk
arbeidsvuur zal schenken.
KARMEL
Zusters van Drachtens klooster belijden
met vreugde hun diensten en vertrouwen
in God, waar ze toegewijd op bouwen,
tot hun huis ander leven zal leiden.
Hier mag ieder zich aan bezinning wijden;
allerlei zienswijzen kan men stouwen.
Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen.
Toonkunst wil volle zalen verblijden.
Het gebouw geniet sterke bescherming
onder gerol van druk besproken geld.
Toekomst nadert, brengt nogmaals verandering.
Binnen de vriendelijke muren welt
voor vele menen gezegende woning,
terwijl tuinwerk zich opgewekt geurend meldt.
VERGAAN _ BEWAARD
Arbeiders helpen de weidse kathedraal
op te bouwen. Wellicht hun leven lang
zwoegen ze met mateloze werkdrang,
versterken langzaam aan de stedenpraal.
De sjouwers geven het hart helemaal
aan edel werk, kennen niet het belang
van streven naar eigen eer of lofzang,
zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal.
Vergeten zijn de talloze namen
van wie tobden en zweetten zonder baatzucht,
slechts God en mensheid wilden betamen.
Deze kloeke daden namen de vlucht
naar Hierboven, verblijven daar tezamen,
geliefd als een rijpe, beschermde vrucht.
OUDE VERNIEUWING
In het grote dorp Drachten
verrijst plechtig een gebouw
waarin een gemeenschap
van geestelijke broeders
wil leven en werken
tot eer van hun God
zegen rust op de arbeid
in boomgaard en groentetuin
zending straalt over omstreken
en reist over de wereld
het klooster krijgt ander bestaan
geboorte huwelijk
en overlijden van mensen
uit Smallingerlands gebied
wordt hierbinnen op papier
en binnen knipperscherm bewaard
opnieuw zwaait de toverstaf
van de voortgaande tijd
muren omvatten liefderijk
vol beschermende waakkracht
geschiedenis der nijverheid
kunst en huiselijk leven
oeroude geschriften
van Fryslâns juweel
het plaatsje bij rivier de Drait
dat zich mocht ontpoppen
tot wereldstad in het klein.
DE VLIEREN SCHOUWT
In Breda 's gezellig Heuvelkwartier
heeft het grote Buurthuis fraaie zalen,
waar de wanden hun blik laten dwalen
over samenzijn en kunstwerken alhier.
Bij vredig spel en schappelijk vertier
klinkt mengeling van welluidende talen.
Omlijste beelden, schilderijen stralen
verleden uit als verkwikkende vlier.
Verfbeugel en kwast wachten ergens, stil,
mogen in beschermend donker wonen,
hebben verlangende, toch kalme wil.
Wellicht zullen ze sterke arbeid tonen,
kleuren laten glijden onder zachte ril,
muren met verjongde pracht bekronen.
[ Het Bureau groeit steeds ]
Het Bureau groeit steeds
verder, achter in de tuin --
van het Hoofdbureau.
— Zyw Zywa
OUDEGA ´S KERK
De ouderdom van het huis , aan God gewijd,
dwarrelt thans ruim rondom duizend jaren,
zal verhalende eeuwen bewaren
vol geloof en kunstminnende nijverheid.
Sierlijk houtwerk, ramen met kleur verblijd,
willen in stilte de mensen verklaren
hoe vele handen eensgezind waren,
tot inspanning voor onze Heer bereid.
Enigszins schuin staat de forse toren,
geeft een ieder wie langs komt te verstaan:
"Lijk ik wankel? Geen dreiging zal mij storen!"
Klokken, jong of bedaagd, doen hun stem gaan
over het dorp, laten de Boodschap horen,
die in elke tijd, trots alles blijft bestaan.
GRAND HOTEL
Sterke kunstzinnige reuzen bewonen
een trots kasteel in Sprookjesrijk Efteling,
willen aan wie leeft bij wondervertelling
zich hartelijk, zachtmoedig betonen.
De grote heersers van dit huis belonen
hun gasten met lieve tovermengeling
van smullen, rust en wilde beleving.
Hierbinnen mag fijne tastzin tronen.
Het reuzenbrein kijkt door strenge ogen,
die met tere vingers samenspelen:
fraai lampenschijnsel streelt slanke steunbogen.
Angstwekkende grom komt uit monsterkelen;
elfenlied klinkt klaar en opgetogen:
beide gaan zalen genotvol bedelen.
HET STEEN
Antwerpens trotse burcht
staat met krijgshaftig aanzien
stevig en onverwoestbaar
wenkt echter glimlachend
mensen binnen te komen
toont verrassende beelden
van roerig verleden
hedendaags streven
vele kunstwerken
van de krachtige stad
het kasteel aan de Schelde
ziet twee kanten op
zijn blik volgt de rivier
vult zich met werklust
van havens en scheepvaart
nijverheid en geldsommen
kijkt tevens naar komende stroom
laat dan de schappelijke geest
vol strijd tegen zorgen
van ´t Vlaamse land door zich gaan
reisverlangen leeft hier
gevat in hechte stee.
WONINGWENS
Slot Bommelsteins oude muren kijken
Tom Poes en heer Ollie na, als het tweetal
voor lange of korte reis vertrekken zal,
hun leven met dol avontuur verrijken.
Na hetgeen de helden mochten bereiken
staat keukenkunst van bediende Joost pal
bij behouden thuiskomst, die diepe val
en moeizame klim voor smullen doet wijken.
De hechte stenen van het knusse kasteel
slaken wellicht zuchten vol geheimenis
uit een stille, nimmer verstane keel:
"Wat wij omsluiten heeft gebeurtenis,
klein, onvermeld, toch onnoemelijk veel,
dat dikke schriften vullen waardig is."
Japanse villa (Edegem, Joseph De Langhe)
Het rode hout en de blauwe tegels van haar buitenverblijf
lichten op in de zon.
Lezend in de grote tuin of op het smalle terras
zou de weduwe het waarschijnlijk op haar heupen krijgen
als we er in de latere zaal onze familiefeesten houden.
Nu is het een kunstenaarswoning met atelier,
waardoor eclectisch en art nouveau bewaakt worden.
De villa is beschermd met herinnering en toekomst.
SLANK BEHOUWEN
Een vinger, hoog en beslist opgestoken,
bij de Schelde, noodt schepen te meren
aan Antwerpens kade, mag regeren
over al wat in de stad is ontloken.
Deze toren heeft eeuwenlang gesproken
met stoere werklui en wijze heren,
kon doorgaans Belgisch beeldhouwkunst vereren:
soms hersteld, na even te zijn gebroken.
Bij avondschemer streelt hem opbeurend licht
uit druipsteengrotten; ronde uurwerken
glanzen vol warm oranje aangezicht.
De stralende kroon der Vlaamse kerken,
steeds op bezinning en vreugde gericht,
wil vertier op de Groenplaats versterken.
Een gebouw lijkt stilte in steen, tot je erover gaat schrijven. Dan blijkt de oude school vol stemmen te zitten, ademt de leegstaande fabriek nog de arbeid van generaties, en is het ouderlijk huis geen adres maar een gemoedstoestand. De dichters in dit thema hebben oog voor die dubbele bodem: ze beschrijven muren en daken, maar schrijven eigenlijk over de mensen die erin leefden.
Het is een compacte verzameling met een eigen charme, waarin monumentale kerken en anonieme flatgebouwen broederlijk naast elkaar staan. Wie vooral het huiselijke zoekt (de kamer, de keukentafel, het thuisgevoel), vindt meer bij huis en inrichting. Gaat je belangstelling uit naar de plek eromheen, dan liggen de gedichten over landen en steden voor de hand, en voor de verhalen van vroeger die aan oude muren kleven is er historie.
Elke straat heeft wel één gebouw dat om een gedicht vraagt; de vraag is alleen wie het schrijft. Ken jij zo’n pand, met scheuren vol verleden? Zet het in de steigers van een vers en deel het hier.