Zes draden
Ik bundel mijzelf in een bundel van wijsheid
Ik bundel mijzelf constant in bewegende dans
Ik bundel mij met een leven vooraf
Ik bundel mij met een leven met verhaal
Ik bundel mij met een leven zonder gedoe
Ik bundel mij met een leven als jij en de ander, als iedereen, gewoon normaal
Ik bundel mij met een leven met mijn trauma
Ik bundel mij met wat had gekund als en als
En zo rol ik heen en weer
Het gaat als het verkeer,
Het raast en verdwaasd, ik verdwaal en soms loop ik een stukje op,
Steeds verder en nog weer eens alles op de kop
Ik bundel maar wat ik kan
En hoe het gaat en terwijl het niet echt lekker werkt
Bundelt het in mij voort
Elke dag weer een andere ik
Elke dag het gevoel ik stik
Elk deel van mijn ik, is maar even
Over dit gedicht
Geplaatst op: 05-01-2025
Over deze dichter
adoptie uitvergroot (Actief sinds: 30-12-2015)
Informatie bij het gedicht
Bij adoptie stap je in een ander werelddeel, worden je ouders, je ouders terwijl je zelf zo anders bent. Toch veer je mee met hun patronen, hun gewoonten, doe je gewoontetrouw mee. Ben je echter ook trouw aan jezelf?
© Op dit gedicht 'Zes draden ' van adoptie uitvergroot zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.