Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Ik werd stapelgek

Soms word ik stapelgek.
Als iemand die ik bewonder haar man verliest.
Een vriendin die mij zo lang lief is.
Die mij inspireert juist te leven zonder glamour.
Iemand die het leven aandurft zonder slingers, feesten en glitter.
Die alles uit haar zelf haalt.
Zij die niet de ander nodig heeft haar verlies aan te kunnen.
Zij die niet wacht op mijn troostende aanrakingen.
Zo kijk ik rechtstreeks mijn eigen leegte en pijn in.
Namelijk dat ik haar veerkracht niet heb.
Ik word zo vaak stapelgek van mijn kille pijn emoties.
Mijn Trauma's kijk ik zo vaak te recht aan. Als een hard naderende trein.
De geluiden van de spoorweg gaan steeds wilder. In de verte zie ik de trein. De slagbomen bijna naar beneden. Net op tijd.
Ik moet weg. Ik vlucht weg.
Mijn levenslange verlangen, het niet geweeste geliefde kind te zijn. Geliefd te worden. In een huis te wonen met een moeder, misschien wel fantasie naar wat niet kan.
Ik tril. Mijn ademhaling wordt versneld. Mijn hart klopt.
De afwijzing. Ik wordt stapelgek als mensen mij afwijzen.
Mij niet nodig hebben. Altijd naar mij luisteren en koffie voor mij zetten.
Ik moet weg bij deze verlangens en gekte. Afstand.
Niet stapelgek of stapel worden op een beeld.
Mijn verre gaande liefd-heid. Mijn verlangen verstoord.
Adoptie is een koud dood eng beest.
Een trauma die mij verslindt.
Als ik niet zelf oplet wordt ik stapelgek van mijn adoptie.
Verliefd! Altijd verre gaande liefde.
Liefde wat ik miste.
Ik ben zo vaak vanbinnen koud en misselijk.
Ik wil zo graag een opgeruimd verstandig mens zijn.
Zonder verhalen.
Ik ben niet mijn verhalen. Toch komen de bladzijden toch altijd.


Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 25-07-2021

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Adoptie
Actief sinds: 30-12-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Ik werd stapelgek ’ van Adoptie zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.

Meer gedichten in de rubriek: Adoptie

Nieuwste gedichten

Mijn zijn
BLUFFENDE TV-PRESENTATOR !!
Lief klein kind
Bezoek
adoptie
Depressie

Best beoordeelde gedichten

Depressie10.0
Bezoek10.0
adoptie9.0
Lief klein kind0.0
BLUFFENDE TV-PRESENTATOR...0.0
Mijn zijn0.0

Populairste dichters










Om dit gedicht toe te voegen aan je favorieten dien je ingelogd te zijn. Log dus eerst in op de website. Als je nog geen account hebt, maak dan een account aan op deze website.