Soms komt een kind niet uit je buik, maar recht in je hart. Deze gedichten over adoptie vieren dat andere begin, het lange wachten, de reis, en het moment dat een gezin eindelijk compleet is.
Adoptie is moeilijk.
Adoptie is ook tegenovergesteld.
Natuurlijk niet moeilijk
Een bloem kun je ook plukken of laten staan.
Adoptie is precies dat. Je laat het zo of je plukt.
Je doet er wat mee
Je loopt gedwee.
En eigenlijk is het goed allemaal.
Eigenlijk is het niet erg. Wat je doet
Maar als je wat doet wat je eng vind.
Dan is adoptie toch wel moeilijk.
En als je doet alsof het niet zo
is
Dan doet het universum soms ook iets.
Ik dacht eens ik wil wel eens weten
Keek naar de hemel
En naar beneden
Ik dacht wel eens wat weet ik al veel wat tot mij is gekomen.
Ik zag ook wel eens waarover ik
Nog kon dromen.
Ik dacht wel eens, wat zou ik moeten voelen
Kon ik het allemaal dragen.
Mijn voeten groeten de grond bij elke stap
Tot ik voelde ik kan geen hap meer geen stap loopt meer
Ik verstijf en verzaak loop achter en praat
Ik wordt stil en wat de hemel wil
Weet ik niet
Ik kijk naar beneden en voel
Verdriet
Ik bundel mijzelf in een bundel van wijsheid
Ik bundel mijzelf constant in bewegende dans
Ik bundel mij met een leven vooraf
Ik bundel mij met een leven met verhaal
Ik bundel mij met een leven zonder gedoe
Ik bundel mij met een leven als jij en de ander, als iedereen, gewoon normaal
Ik bundel mij met een leven met mijn trauma
Ik bundel mij met wat had gekund als en als
En zo rol ik heen en weer
Het gaat als het verkeer,
Het raast en verdwaasd, ik verdwaal en soms loop ik een stukje op,
Steeds verder en nog weer eens alles op de kop
Ik bundel maar wat ik kan
En hoe het gaat en terwijl het niet echt lekker werkt
Bundelt het in mij voort
Elke dag weer een andere ik
Elke dag het gevoel ik stik
Elk deel van mijn ik, is maar even
Hello the Bradge here,
mijn vorm is een peer
dus daarom abbonee
om te zien hoe ik mastrubeer
kijk hoe ik aan mijn garnaal trek
en leer!
ik ben opzoek naar een vrouw
ik ben op zoek naar jouw
geboren in dat verre land
vloog jij met de wind
zomaar naar onze kant
Voel je bij ons geborgen
pak maar onze hand
wij zullen met al onze liefde
voor jou zorgen
Kom gerust de deur staat open
je kunt bij ons zo binnenlopen
als je ons met een bezoek verrast
wordt je ontvangen als onze gast
de warmte die je brengt
wordt met die van ons vermengt
een goede vriend of fijne buur
vindt bij ons
een opendeur op elk uur.
DdJ.
Geboren op de verkeerde plek
bij een jonge vrouw die nergens om heeft gevraagd,
ze werd verkracht door een groep mannen
alleen omdat ze zich op straat had gewaagd.
Opgegroeid op een liefdevolle plek
bij mensen die je een 'tweede' kans hebben gegeven,
ze konden je niet aan je lot overlaten
en wilden voor jou een beter leven.
Ergens loopt nu een vrouw rond
die zich afvraagt hoe het met haar zoon gaat,
ze heeft voor altijd een speciaal plekje in haar hart
en hoopt zo dat hij ooit nog eens voor haar staat.
Hier vraag jij je af op wie je toch zoveel lijkt,
je wilt weten waar je vandaan komt
en denkt dat een band met je biologische moeder
je leven verrijkt.
Samen zo vol vragen en onzekerheid
blij, maar tegelijkertijd ook bang weg willen rennen....
Na al die jaren gaan jullie elkaar eindelijk zien,
is het tijd om elkaar te leren kennen!
Alles is mislukt
Je bent verslagen
Waar is de vreugde
Iedereen weet het beter
Anderen genieten
Je kunt niet meedoen
Je bent alleen maar moe
Alles lijkt zinloos
Doen ze aardig
Je vertrouwde het niet
Niks is goed
Valt er dan niks te doen?
Is er echt niks meer te beleven?
Kun je met niemand vooruit?
Er is meer in de wereld dan je weet
Een kans kan er altijd zijn
Blijf niet zoeken,probeer een andere weg
Het ligt niet aan jou ,de wereld kan hard zijn
Er is meer mogelijk dan je denkt
Zorg dat je fit bent,ga je niet alleen uitputten
Laat anderen het zelf eens uitzoeken
Denk eens aan jezelf.Verwen jezelf.
Ies
Hunkering is zeg maar echt mijn ding
Marina mijn haven.
Sterren kom bij mij, maan kom op mijn schoot
Vogel leer mij vliegen
Water is niet droog
Een gedicht over adoptie vertelt een verhaal van kiezen en gekozen worden. Waar een geboorte vanzelf lijkt te gaan, gaat aan een adoptie vaak een lange weg vooraf: papieren, geduld, hoop en soms verdriet. Juist daarom raken deze verzen. Ze vieren dat een kind zijn plek vindt, en dat ouders hún kind vinden, hoe onverwacht de route ook was. Sommige gedichten zijn bedoeld voor de dag dat een gezin compleet wordt, andere voor later, als een kind vraagt naar zijn eigen begin. Juist die openheid over herkomst en liefde maakt zulke verzen waardevol voor het hele gezin.
Deze verzameling is nog klein en groeit langzaam. Voor verwante woorden kun je terecht bij de geboortegedichten, bij de familiegedichten over wat mensen bindt, en bij de kleinkinderen die een gezin verder kleuren. Deze verzen laten zien dat een gezin op meer dan één manier kan ontstaan.
Draag je een eigen adoptiegedicht met je mee? Deel het en geef andere gezinnen het gevoel dat ze niet de enige zijn.
