Het bollend buikje
nog ben jeonvolgroeid maar
schopt en stoeit
om ruimte want
het bollend buikje
is je al te klein
nog onvoldragen
speel je zonder vragen
met de navelstreng
geen zorgen over morgen
want jouw lucht
en voedsel is er wel
toch daal je
langzaam in en nadert
het begin van eigen leven
de eerste kreet na
het ontsluiten zet jou
op de nieuwe wereld buiten
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.