Hoopvol

Achter mijn venster van dubbel glas
geloof ik nog steeds
in het goede van de mens
terwijl in het duister
de wreedaards buiten
hun valsspel spelen
van bloed en wraak

Mijn ruggengraat van
hoopvolle wervels
houdt me overeind
terwijl ik allang verzakt
had moeten zijn

Meedeinend op de dagelijkse golven
aangespoeld op dit mulle zand
wen ik maar niet
aan het bombardement
van pijn en verdriet

Is er wel een weg terug?
er is een weg
maar niet terug
voorover duikelend
van de ene in de andere
liefdevolle daad