Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

de jaren 70

Elke zondag om kwart voor zes
stond ze klaar om naar de kerk te gaan
altijd met haar zwarte voorschoot aan
om met de schaal van rij tot rij rond te gaan
om het stoelgeld op te halen
ze was gekend door iedereen
op elke trouw of begrafenis
met een lach of een traan
heeft ze trouw haar kerkelijke plicht gedaan...

Met felle stem en ogen als kolen
zong ze het lied van de pruimelaar
op bals en teerfeesten van de fanfare
of in café "bij Germain" wie weet dat nog
zong ze " op mijn klompen zal ik sterven
niemand zal mijn klompen erven"
of "ik zag een pruimke hangen
het was zo naar mijn zin
ze hing daar vol verlangen
zie dat er gene garde komt"

En Gené van den Tjen
de oude baas van de heidebloem
maakte geperste kop voor de fanfare
ik had ooit de eer
om de varkens koppen met hem
in de abattoir mee te gaan halen...

En de Notaris van de hoek
met dikke sigaar en straal bezopen
kwam hij s' avonds laat
uit zijn zware bolide gekropen
en Rik fiool zat bij leineke spek
in vrouwen kleren
een lekker ijsje te eten
de Rik een zonderlinge vrek
was steeds zijn onderbroek vergeten..

En de fanfares allebei speelde voor elke café
we noemden ze de sussen en de geuzen
en de members dronken een pintje mee
bij de laatste kroeg speelde ze vals met rode neuzen
dit is het korte verhaal van ons Putse dorp
geplukt uit de jaren negen tien honderd zeventig
want elke tijd heeft zijn eigen verhaal...

En vandaag is dat vrolijke Putse volk van toen
grijs en oud in stille rust verworden
en als ik over de Putse dodenvelden wandel
zijn vele van die vrolijke gezichten van weleer
tijdloos en van steen geworden
Toch... herleef ik soms die mooie tijd van toen
die zoete herinneringen van toen even weer
alleen de gezellige kroegen uit die mooie tijd
en gewone volkse lachende mensen
die zijn er al lang niet meer....

Alles is vandaag zo kil en koud geworden.....

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 02-02-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

William Elskens
Actief sinds: 21-08-2017
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘de jaren 70’ van William Elskens zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.