Prinses van de wijde oceaan

Paul Duyvesteyn

Zij rust onder slootwater op een granieten blok
Zij is een prinses van de wijde oceaan,
die het zoute voor het zoete wilde ruilen,
die niet langer ruim behuisd wilde zijn

Maar haar ogen blijven vreemd in het troebele water,
maar in haar oren drijven larven van steekvliegen,
maar op haar hoofd krioelen stekelbaarsjes,
maar op haar borst hechten bloedzuigers vast

Als ze beweegt, wankelt de steen,
als het water trekt, wappert haar haar,
als ze omhoog kijkt, ziet ze slechts schemer
als ze wil keren, is de weg naar zee gewist