Ontveterd

Paul Duyvesteyn

Mijn ene voet is zwaar gewond
Ik hink over plein en pad,
word nagewezen, die dronkenlap
Mijn andere voet sleept traag over de grond

Mijn woede weerkaatst tegen gesloten ramen
Wie daar ooit wandelde is nu thuisloos
Mijn goede voet stapt scheuren in het plaveisel
Ik blijf achter tussen muren zonder adem

Een kleine kiezel brak mijn wankele gang,
de gangmaker van mijn val
Die tegel beroerde genadeloos mijn wang
ontveterde mijn ene schoen die nog restte