Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Hier volgen de woorden


Hier volgen de woorden.
(een jongen die een meisje liefheeft maar het meisje dat niet durft te bekennen en dan, na een koele avond waarin de maan glansde als het geluk van een kus, die hij had willen zien glanzen, terugkomt op zijn kamer en er in verstarde woede uitroept:)
hier volgen zijn woorden:

Verdomde rouwtreurige woorden moet ik toch steeds denken.
Stil ---- wat ruik ik ----
Er stijgt een geur op
vanwaar? ---- stil, stil,
het zijn je haren die ik
ruik, je gezicht je lichaam ruik ik, de
geuren stijgen op uit mijn letters hier,
hoe kan 't, hoe kan 't,
je lichaam is er niet en
(ik bedrieg mij niet)
je lichaam geurt naar mij op
als een damp waarin ik
mijn armen uitsla, waarmee ik
mijn longen doordrenk.
Zie ik nu ook je ogen
hoe kan 't, hoe kan 't,
je lichaam is er niet en
(ik bedrieg mij, nee, nee,
ik bedrieg mij niet)
je ogen zie ik, je
lachende lippen, je
tong vraagt, je
ogen je wenkbrauwen je
wangen je hele hele
wezen vraagt
JE ALLES VRAAGT
om mijn alles.
O, kon ik het je geven,
kon ik je geven, mijn
maag benen armen,
buik handen gezicht,
mijn tong wangen mijn lippen,
maar mijn ogen mijn ogen dan,
zijn die niet zo veel belangrijker ?

Onze woorden zullen elkaar
NIMMER bereiken

Verdomde rouwtreurige woorden
moet ik toch steeds denken

Wurgende woorden.

LIEFDESGEDICHTEN
komen ééns in opstand !

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 13-11-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Jan Sen
Actief sinds: 01-10-2018
Informatie bij het gedicht:

Dit lied heb ik sterk ingekort omdat de potloodversie een tè grote layout is, met soms maar één woord per twee pagina's.
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Hier volgen de woorden’ van Jan Sen zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.