Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Horen, zien, zwijgen

Ik heb littekens
van eigen hand,
ik toon ze u.
Want de waarheid
moet gekend, het
verleden gebeurd.
Wat je ziet zegt
niks meer, de schade
al lang geleden.

Het waren namen,
gezichten, gedrochten,
gewichten aan mijn enkels.
Dag in, dag uit,
soms nu nog.
Ademhappen, slikken,
bijna stikken in
woorden die later pas,
wanneer ik alleen.

Wanneer het ene
wordt gevoeld,
het andere niet meer.
Horen, zien en vooral zwijgen.
Doodgezwegen,
onzichtbaar gebleven.
Me voir comme je
vous vois. Je ne suis
plus moi.

Caressez-moi,
streel me, steel me,
haal me weg en laat
me onzichtbaar blijven
tot zij opmerkzaam zijn,
maar dat hoeft niemand
te weten, gelukkig
kan het niemand
wat schelen.

Er is een verschil
tussen iets zien
en het weten, en toch
ben ik labiel,
onnozel en debiel
en het kan eigenlijk
niemand wat schelen,
want wat niet weet
niet deert.

Maar blikken spreken
boekdelen en ik kijk
naar mijn eigen hand-
geschreven pagina's.
Verhalen op stukjes vel,
één lijn, wat bloed,
maar wat niet weet
zal worden
doodgezwegen.

En wat niet wordt
begrepen gehekeld,
in vakjes gestopt en
kapotgelabeled.
Alsof vanbuiten blokken
van geïsoleerde symptomen
iemand instant op de
kantlijn zet.
Wat abnormaal, marginaal.

Er is geen uitleg,
uitvlucht nodig.
Ce qui était en
dat moet maar
genoeg zijn. Mijn
verleden is te lezen,
sommige pagina's zelfs
in braille, maar het blijft
een vraag, voor mij een weet.

Ik heb littekens
van eigen hand,
oude wonden,
ik toon ze u.
Voor de laatste keer
werkelijk opengereten,
het hoeft niet langer
doodgezwegen,
voor het eerst gelezen.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 05-12-2017

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

DichteresMetHoop
Actief sinds: 12-01-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Horen, zien, zwijgen’ van DichteresMetHoop zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.