Als jij mij negeert

Wanneer jij mij negeert,
voelt het niet als stilte
het voelt als afwijzing,
alsof mijn bestaan jou niet raakt,
alsof mijn woorden nooit iets betekenden.

Je kiest ervoor niets te zeggen,
alsof het conflict verdwijnt
door je hoofd weg te draaien.
Maar mijn verdriet blijft
achter in de ruimte waar jij vertrok.

Ik snap niet hoe je dat kunt.
Hoe je verdergaat zonder vragen,
zonder één keer om te kijken.

Je noemt het rust,
ik noem het vluchten.
Je noemt het kiezen voor jezelf,
maar je laat mij steeds opnieuw vallen.

Weglopen voorkomt geen pijn.
Het schuift haar alleen op
naar degene die achterblijft