Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Eenzaamheid

Eenzaamheid zit van binnen
Eenzaamheid zit in je hart
Ik zou niet weten waar te beginnen
En wacht al mijn leven lang met smart

Op iemand die kan zeggen ik hou van jou
Jij bent mijn allermooiste vrouw
Ik doe alles om jou gelukkig te maken
De grond kussen de zon aanraken

Maar helaas ben ik dat waarschijnlijk niet waard
Zo voelt het voor mij en ik wordt niet gespaard
Wat ik ook probeer om mij gewaardeerd te voelen en gelukkig te zijn
Het enige gevoel dat goed doorkomt is pijn.

Mijn hart wordt steeds kleiner omringt door beton
Eerst nog liefde doorlatend , zoals het allemaal begon
De doorlatende scheuren sluiten langzaam een voor een.
Door mijn pantser komt niemand meer heen.

Het enige wat ik wil is liefde en rust
En af en toe eens heftig gekust
Maar door alle gebeurtenissen die mijn gevoel gesloten heeft
Voelt het of niemand om mij geeft.
Dat ik mijn strijd zoals altijd alleen moet voeren
En dat op iedere hoek een vijand staat te loeren.

Toen jij ging mijn lieve zus, ging mijn hart met je mee
En kreeg ik hem met kleine scheuren , beschadigt en zo hard als graniet terug , je hebt geen idee
Zo hard heb ik gevochten de scheuren verder te openen en al mijn gevoel terug te krijgen,
maar het lukt niet, ik ben verdoemd te zwijgen.

ik weet niet hoe lang ik dit allemaal kan ,
Hoelang echt geen idee , ik weet er niets van.
Zolang ik adem weet ik dat ik dat ik leef
En dat ik zielsveel om mijn kinderen , man, familie en dieren geef.
Zij zijn de reden dat mijn hart onder het beton nog warmte geeft
en dat het leven nog zeker zin heeft.

Zo graag zou ik het ook echt willen voelen
Wat geliefd en gewaardeeerd zijn is en
wat ze daarmee bedoelen.
Ik doe mijn best het toe te laten, maar kan er met niemand over praten
Hoe hard ik vechten moet hiervoor ,
Ook ik weet als geen ander , wat er ook gebeurd, het leven gaat gewoon door.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 25-10-2020

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Moemi
Actief sinds: 06-01-2019
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Eenzaamheid’ van Moemi zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.