Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Het Beeld Zonder Naam

Een volledig beeld van jou, dat heb ik niet.
Maar het vermogen tot verbeelding,
Is groot genoeg jou voor te stellen.
Te klein om je identiteit te onthullen.
Groot genoeg om me te bespelen,
Meer nog dan ik eigenlijk toe wil geven.
Maar wat heb ik daar nou aan,
Ik zal je eerst toch moeten vinden.

Ik weet alleen niet waar je bent.
Waar je je verstopt, waar je je bevindt.
Soms lijkt de wereld zo klein te zijn,
Maar hij is nu heel even groot.
Ik weet niet waar ik moet beginnen,
Maar ik weet dat jij er bent.

Je ziet zoveel mensen: het dagelijks gezicht.
Geef me een hint waar ik moet kijken,
Geef me de frequentie die jouw gehoor bereikt.
Alsjeblieft, neem me mee vooruit.
Opdat wij één gaan zijn,
Niet meer eenzaam zijn.
Want ik weet dat je bestaat.

Waar ben je, waar zit je?
Ik hoor je stem,
Ik zie je lach,
Ik voel je lippen,
Maar wie ben je?
Ik weet dat je er bent,
Want alles lijkt zo echt.

Ben ik de enige met dit gevoel?
Of denk je ook weleens aan mij?
Neem je mij ook met je mee?
Overal waar je komt, overal waar je gaat.
Ik mis je elke dag.
En ik vraag me dan ook af,
Blijft het daar dan bij?

Als ik je niet kan vinden,
Hoe treurig die conclusie is.
Zal je altijd bij me zijn in mijn gedachten,
Want ik weet jij bent er.
En ook al kan ik je nooit vasthouden,
Je laat me toch voortleven.
Want jij aard me, jij bedaart me,
Je geeft me reden tot bestaan.

Als ik je nooit zal vinden,
Blijf ik dromen over dagen die niet gaan komen.
Dagen dat ik jou zal zien, hier voor me.
Je bent zo erg met mij verweven,
Ik alleen besta niet meer.
Jij en ik, de beste fusie.
Brengt het lot ons samen?
Hoogstwaarschijnlijk slechts illusie.
Maar je laat me toch in leven,
Er is niets anders dat ik heb.

Je bent alles maar ook niets,
Een verzinsel van m'n geest.
Dat slechts een dagdroom is verwijderd,
Wanneer je even weg bent geweest.
Op momenten dat ik in de wereld sta,
De realiteit aanvecht. En dan ook besef,
Je bent nog zo ver weg.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 31-07-2017

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Tommanovic
Actief sinds: 28-07-2017
Informatie bij het gedicht:

Gemaakt op: 28-11-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Het Beeld Zonder Naam’ van Tommanovic zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.