Toekomstberg

Zijn branden de gespreksbrug af
en warmen hun schoenen aan oplaaiend vuur
Hun vuurhouten handtassen zijn gevuld met gedroogde roodappels,
voor morgen

Op de dag dat de ochtenddis hen samenbrengt
op een lange goudgeschilderde bank,
drinken zij limoenthee uit leren kommen,
zonder handvat

Daarna wisselen zij van kleding, nemen zij afscheid
Dan beklimt ieder
zijn eigen toekomstberg om op de top te rusten,
dicht bij het uitspansel
dat zij ooit van verre zagen