NAJAARSJACHT

Han Messie

Dichtbij het dorp Loon op Zand
daalt het nachtelijke duister
over de begraafvelden
in het wijde bos

luid gehuil van uilen
galmt door eiken en beuken
wier berooide kale takken
als klauwende vingers
zich roerloos krommen
om de schreeuw der nachtvogels
vergeefs tussen hen te houden

de huiverklanken stoten
tegen blauwzwarte schimmen
die trots blijven wat ze zijn
dennen staan plechtig gekleed

verstilde gedaantes vliegen
over mos graspollen
en ronde houten graven
hun vleugelslagen maken
kleine schaduwen en zuchten
begeleiden
het vergaan in vrijheid
steeds verschijnen en verdwijnen
binnen de tastbare wereld.