Spoor van verzadiging

Paul Duyvesteyn

Traag glijdend onder de kier van de keukendeur,
laat hij een glinsterend slijmspoor achter,
dat in de straling van licht, doet denken
aan een dunne zilveren halsketting;
zijn dieprode tint, een uitvloeiende glimmende bloedrobijn

Dik bollend, volgevreten, van een doorboord arcantusblad,
dat vol gaten verslapt neerzinkt
in de dauwsluier van de geurige bloementuin
Hij kruipt langs de houten sponning omhoog,
tot aan het raam,
waar hij voldaan de verwildering overziet