[ De eerste sneeuw valt ]
De eerste sneeuw valt,
de paarden wachten snuivend --
op hun witte dek.
Paarden
Wie ooit een paard heeft verzorgd, weet: het is meer dan een dier, het is een kameraad. In deze paardengedichten, vaak kort en recht uit het hart, schrijven ruiters en liefhebbers over die bijzondere band.
De jeugd brengt lekkers voor het paard
Jonge kinderen vroegen mij dringend het paard's
neus te mogen aaien... Lekkers hadden zij meegenomen
Uit een klein moestuintje kunnen vergaren
Misvormde worteltjes, een te klein uitgevallen andijvie-
krop Het paard aarzelde geen moment en at het heel
snel op De jeugd was dik tevreden, voor het paard zo
lang geleden dat de sfeer was meer dan puik
Nog eens daar om te herhalen voor die verlangende
paardenbuik?
Het paard wilde warmer water!
Het was nog in de tijd dat er een paard stond
aan huis In een grote schuur gaf het een
geschikte afgetimmerde box. Geïnteresseerd
gezelschap was grotendeels pluis
Op een dag 's winters, was het onbarmhartig
koud Het dier vond dit wel zo fout!
Ik was helemaal alleen in ons aangrenzende
pand Ik hoorde het beest luid roepen; wat was
er aan de hand?
Ik controleerde grondig hemzelf en zijn prima
verzorgde box en vond alles in goede orde
Hij keek me intens aan en liep naar zijn water-
bak... en bleef daar vervolgens stil staan en
liep toen weer terug
Het zou toch niet dat hij simpelweg het drink-
water te koud vond? Ik haalde snel lauwwarm water
in huis en dat was het toen helemaal! Ik begreep
uiteindelijk deze luid geuite wens in paardentaal!
Klein veulentje
Een klein veulentje dwarrelde rond,
Denkend aan de tijd dat ze nog niet eens op stond.
Toen was haar moeder er voor haar,
En ze hielp haar sinds dien nu al een jaar.
Iedereen noemde het veulen een schatje,
Maar als ze even iets zag bewegen was ze toch maar een watje.
Zonder de mensen was ze hier niet,
Dat is waarom ze hen altijd door liefdevolle ogen ziet.
Want voor haar geboorte lag ze omgekeerd,
Met haar hoofd in de andere richting lag ze verkeerd.
Maar de dierenarts had het toch goed gedaan,
Waardoor het zonder gewonden kon gaan!
Het kleine veulen is nu zo blij als kan,
En dat allemaal door de dierenarts-man!
paardenliefde?
mooie fries zo diepzwart, raakt zijn baasje kwijt en breekt zijn hart❤️hij, roan samen met tjeerd worden mishandeld en door water verweerd. 3 jaren later, ziet hij haar terug, maar hij kan niet blijven, hij moet naar het water dat loopt langs zijn rug. weer een jaar later ziet hij haar terug. nu kanhij blijven, hij word blij, met haar op zijn rug.?
Een hengst en een man
Een mooie jonge hengst in de ring
Met een verhaal over een man die hem opving
Door in de manege wat gekke sprongen
Kreeg hij veel pijn aan zijn longen
Dus moest hij met een onbekende man naar de dierenkliniek
Voor zijn wonden fysiek
De dierenarts redde hem
Maar bond hem vast met een klem
Hij was toen zo bang geweest
En dat betaste zijn geest
Maar een lieve man
Redde hem toen echt dan
Hij de beste
En dus ze begonnen elkaar niet de peste
Hij kocht hem zo fijn
En zo zal het voor nu en altijd zijn!
een heldenpaard
een ponykamp zo fijn
zo zal het voor gehandicapten zeker zijn!
dat is precies wat er gaande was
alle kinderen mooi gekleed met jurken of een stropdas
het was alweer de laatste nacht,
dan kwam er een einde aan die pracht.
Een meisje, een vrolijk heel lief kind
maar ze was door een ongeluk helemaal blind.
ze was op dat zelfde kamp
maar wat er die nacht ontstond was een echte ramp!
het startte met de regen
die ze met moeite van haar gezicht kon vegen
het begon harder te worden echt een hele flop
het meisje was bang en stond op.
stiekem op weg naar de stallen
zonder onderweg ook maar 1 maal te vallen
kwam ze bij de merrie van haar dromen,
die mooier was dan de bloemen in de bomen.
maar dat wist ze zelf natuurlijk niet,
want ze was blind altijd hetzelfde lied.
ze was bang en bibberde helemaal
dat zag de merrie door haar lichaamstaal
ze kwam dichter bij het paard en werd zo kalm
ze aaide haar zacht met haar handpalm
maar een bliksemschicht verbrak de rust
dat was in 1 keer uitgeblust
en de donder op dezelfde seconde
toen zwegen alle monde
en een poos was het volledig stil,
gevolgd door veel gegil
de hele stal die stond in brand
en ook buiten al het zand
de paarden raakten vrij,
o wat was iedereen zo blij!
maar het meisje was nog in de vlam
dus was het de merrie dat het hef in eigen handen nam.
ze rende in de vlammenhel
nam haar mee en redde haar snel
ze was 1 van de echte helden
want ze redde het meisje van iets wat hen beide kwelden
de merrie was zelf ook halfblind
en dat is nog iets wat iedereen zo mooi vind
Przwalski-veulen
Bij het online bekijken van wilde dieren fotootjes
online, bleef vooral één mij er zo helder bij:
Slechts een week oud Przwalski-veulen mét zijn
mamma... De allerlaatste der Mohicanen
Het ontroerde me meer dan ik zeggen kan, juist
híj De allerlaatste wilde paarden, ook díe zijn er
straks niet meer bij!
Dakoyria, 2023.
PAARDENVIJGEN
Op de zandweg glimmen bruine bollen,
geboren uit de darmen van het rijdier.
Aanstaande geschiedenis, vol vertier
of schrik, schuilt in die geurende drollen.
Een paard nadert, begint bang te dollen.
Plotselinge waarschuwing toont zich hier:
"Al mijn eigen pad, onder streng bestier,"
kwam uit een ander en vreemd ros rollen.
De liefhebber van het kleine leven
zoekt roerend in het neergeworpen vuil
naar stil, toch druk, verborgen leven.
Daarbinnen steunt een sterke, vluchtige zuil
kort bestaan, dat zich ras zal begeven
in een tijdloze, onbekende muil.
Wild en vrij
Golvende staarten en vliegende manen.
Brede neusgaten en ontspannen draven, elke dag.
IN hun monden geen bit of teugel
en onder hun voeten geen ijzerbeslag.
Flanken zonder littekens van sporen of roede.
Duizenden paarden - wild en vrij.
Als golven die rollen over de oceaan.
En in overvloed tekeer kunnen gaan.
bejaarde paarden
bejaarde paarden (2 haiku's)
1.
grazende paarden
nog niet op hun jachtvelden
maar wel hoog bejaard
2.
bejaarde paarden
grazen hun jachtvelden leeg -
eeuwige rust volgt
Ze hinnikte nog..
Gisteren ging het dan gebeuren...
Deze week net twintig jaren oud,
kon ze "Annigje" haar fries betreuren,
want daar lag zij even later..dood en koud.
Nog één keer geborsteld en gekampt,
gewoontes die er waren ingestampt.
Zij vrat nog hooi en zocht naar lekkers op de grond,
Veel lopen kon je niet meer van haar vragen,
haar gewrichten konden dat niet meer verdragen.
Voor de rest was zij nog kerngezond.
Artrose heeft haar steeds pijnlijker gesloopt,
met de beste medicijnen nog gehoopt,
maar het mocht niet baten
en konden alleen nog zorgen dat ze het leven pijnvrij zou verlaten.
Zeventien jaar droeg ze haar bijna dagelijks op de rug,
en had plezier, was jarenlang heel snel en vlug,
nooit eens narrig of geen zin,
welnee...ze vloog er altijd helemaal weer in.
Men is er nooit in meegegaan,
maar in harddraverijen zou ze steeds vooraan,
met de besten hebben meegedaan.
In de groep, in draf kon zij zo presteren,
dat anderen in hoog tempo moesten galopperen
Even een appel opgevist,
Ze hinnikte nog...omdat ze begreep en wist,
er komt altijd wat lekkers uit die kist.
De dierenarts legde uit wat ze ging doen;
"Het gaat niet meer zoals toen.
Ze word verdooft en help mee haar hoofd te pakken,
tot ze omvalt of langzaam in elkaar gaat zakken.
Daarna is ze in dromenland.
Ligt ze op haar zij...en laat ik je even alleen erbij.
Neem afscheid en volgt de dodelijke injectie door mijn hand".
Op de knieën kruipt ze naar het hoofd,
met tranen in de ogen doet ze wat ze heeft belooft
en fluistert " sorry...sorry... lieve schat,
dat ik dit moet doen...hoe vreselijk spijt me dat!"
Nog éénmaal wrijft haar hand door de vacht van het gezicht
en mompelt met betraande ogen, "kom nu maar...en doe uw plicht!."
kadaver
Wandelend op een ochtend, koel en fris.
Voelde ik.. hier is iets mis!
Met zijn benen stijf naar voren,
gezwollen buik en in het klaver,
lag in zijn geheel een levenloos kadaver.
Wachtend op een inspecteur
van de Nederlandse voedsel en warenautoriteit,
ministerie van landbouw en voedselkwaliteit.
Of dacht de boer..stop met dit gezeur,
breng dit dode beest buiten de deur.
Er is geen plastic zak,
van de firma; ...../ dode dieren afvalbak.
Zonder norm of welk fatsoen,
niet keurig afgedekt..zoals de meeste boeren doen
Maar nee.. ik heb het mis!!
Het lijkt niet wat het is.
Hij is milieu bewust begaan,
niet onnodig plastic er omheen gedaan.
De natuur is genadeloos en stigma vrij
dus vogels, dieren, doe gewoon aan 'lijkenpikkerij.
[ Ik fiets langs de wei ]
Ik fiets langs de wei,
het paard kijkt, misschien stop ik --
en raak ik hem aan.
Paardengedichten worden opvallend vaak gezocht op momenten die ertoe doen: een pony die afscheid moet nemen van de wei, een dochter die haar eerste diploma haalt bij de manege, een trouwe viervoeter die er na twintig jaar niet meer is. Een kort gedicht over een paard zegt op zo’n moment meer dan een lang verhaal, en juist die korte, gevoelige teksten vind je hier volop, geschreven door mensen die zelf naar stal fietsen in weer en wind.
Meer dan een rijdier
Wat in deze gedichten telkens terugkeert, is vriendschap. Het paard dat je stemming aanvoelt voordat je zelf doorhebt dat er iets is. De warme adem in je nek, het ritme van hoeven op een bospad, de rust die een stal kan geven na een rotdag. Het is een nog bescheiden verzameling die gestaag groeit, met werk van échte paardenmensen — geen kant-en-klare kaartteksten.
Wie breder wil lezen over trouwe metgezellen, vindt meer bij de dierengedichten, bijvoorbeeld over die andere beste vriend: de hond. En buiten, waar paarden horen, spelen ook de natuurgedichten zich af. Heb jij een paard dat een gedicht verdient? Schrijf het op en plaats het. De paardenliefhebbers hier lezen mee.