Felix
Ik hou van mijn kat
Achterdeur met kattenluikje
Gepersonaliseerd kattenvoer
Vandaag is het Noorse zalm
Ik zie mijn kat graag
Hij ligt op mijn hoofdkussen
Rond 22 uur is het niezen
Een allergie is uit den boze
Ik ben alleen met mijn kat
Hij ligt waar hij wil
Hij ziet mij niet staan
Slaapt een hele dag
Mijn kat betekent alles voor me
Komt vroeg in de ochtend naar huis
Dispuut met de buurkat
De kattin moet kiezen
Alles gaat naar mijn kat
De notaris verklaart me gek
Hij is de enige die van me houdt
Kopjes net voor etenstijd
Katten
Eigenwijs, aanhankelijk wanneer het ze uitkomt en heimelijk de baas in huis. Deze kattengedichten eren de poes in al haar gedaanten: van grappig kattengedicht tot teder afscheid van een geliefde huisgenoot.
[ Onze kat past op ]
Onze kat past op
de tuin, ze loopt er o zo --
voorzichtig in rond.
— Zyw Zywa
Kat en muis
Het muisje piepte angstig,
De kat loerde muisstil,
Tot plots het muisje wegschoot,
In een holletje onder de kast,
De kat niet snel genoeg voor was.
De kat springt op mijn schoot,
Ik aai de kat zachtjes over de rug,
De kat spint, hiervan genoot,
Lekker warm, beschermd.
Mijn poes logée
De poes houdt haar kopje scheef,
Kijkt mij verbaasd aan
Alsof ze tegen me zeggen wil,
Wat heb ik nou gedaan!
Daarna gaat ze liggen op d'r rug,
Wil ik haar kriebel,
Op haar buik en ’n beetje vlug,
Maar niet te lang,
Dan krabt ze mijn hand terug,
Loopt dan mauwend naar d'r eetbak,
En wil dat dan vlug,
Want heeft veel zin om brokjes te eten,
Daarna even rennen,
Dan languit op de bank rusten en ik lezen .
De Kat
Er is een kat in de tuin
Zwarte vacht overdag
Onzichtbaar in de nacht
Een veldmuis is op haar hoede
Een kat slaapt de ochtend met de avond aaneen
Iedereen wil een kat zijn
Een kat sluipt rond
Jagen is iets van vroeger
Dat geeft men niet zomaar af
Een mol blijft beneden
Een kat is overdag weg van de wereld
Niet ieder mens kan dat zeggen
Er is een kat die geduld heeft
Onzichtbaar tussen groen
Een prooi wordt geofferd
Een merel strijkt neer
Een kat droomt van de nacht
Weg van het licht
Er is een kat die zegeviert
Victorie miauwend, het is wat anders
Savanne in het klein vol instinct
Dierentuin met vrije uitloop
Een kat is zijn eigen licht in de duisternis
Hij raakt nooit verdwaald
Sluipen, wachten en toeslaan
Een kat benoemt niet
Dat laatste is des mensen
Het voegt niets toe
Vanbinnen
Zijn we allemaal
Een beetje
KAT
Whiskers of a Loving Old Cat
Once I was tiny,
all whiskers and fur,
a flutter of mischief,
a shadow, a purr.
I danced through the hallways,
I hunted the air,
I ruled over sofas
and slept on your chair.
I gave life to kittens,
more love than I knew —
I almost left once,
but somehow pulled through.
Now I am older,
I’ve seen quite enough.
Don’t ask for my photo —
I don’t do that stuff.
I sit in the sunlight,
I watch with a sigh,
the world in a hurry
while I let it pass by.
I ask for no nonsense,
just cushions and peace,
and maybe a cuddle
when talking shall cease.
So here I shall stay,
no drama, no scene —
Now an old cat
but forever a queen.
— CC
Weer voorbij
Mijn logée gaat al weer weg,
Vanavond komen haar baasjes terug,
Ben ik weer zonder de poes Beertje,
Maar ze komt wel weer ’n keertje.
Ik zal de poes Beertje missen,
Elke ochtend is ze zo blij,
Als ik haar uit de keuken bevrij,
Ze mauwt en kopjes geeft.
De hele dag kijkt ze waar ik ga,
Komt me telkens achterna,
Moet dan goed opletten,
Dat ik niet over poes Beertje val.
Ze heeft deze keer niets vernield,
Alleen krabben aan de bank
En het springen in de kast,
Dan de boeken gooit van de plank,
Krijg ik poes Beertje niet afgeleerd,
Net als het slapen op ’t aanrecht,
In plaats van in haar mandje,
En ’t stelen van eten van m’n bord.
Maar vrijen doet poes Beertje graag,
Alleen van ’t likken word ik niet blij,
Maar dat hoort er volgens haar bij,
En kan ze dus helaas niet laten.
Mijn logée Beertje
Ik zie mijn logée heel erg vaak gapen,
Teken ze weer eens gaat slapen,
Dat geeft gelukkig rust in de tent,
Want mijn logée is hier helemaal gewend.
Ze houdt van krabben aan de bank,
Ja, poes voelt zich hier thuis,
Racet elke dag als ’n gek door ’t huis,
Gooit dan boeken van de plank.
Ze is ook gek op kopjes geven,
Aan kasten, stoelen en m’n benen,
Komt, niet erg lang, op m’n schoot,
Likt me waar m’n huid is bloot.
Dat ze ’s nachts in de keuken moet,
En als ik even weg ben,
Is de poes niet gewend,
Is weer blij als ’k de deur opendoe.
Als poes aandacht van me wil,
Gaat ze liggen op d’r rug,
Met de poten in de lucht,
Wil ik kroel en in m’n armen til.
Nog ’n week en Beertje gaat weer,
’t Logeren weer over bij mij,
Zijn de drie weken al voorbij,
En zeg ’k Beertje tot d’volgende keer!
liefde
Als ik het licht zie, zie ik het donker.
Als het donker is, wil ik het licht niet meer zien.
— pepe
Bar weinig aan de hand?!
De overmatig dikke, zogeheten vadsige kat ligt wat ziekjes
in zijn mand Mij overtuigt hij niet daarmee en is er in feite
bar weinig aan de hand...
Tamelijk venijnig kijkt hij de wereld in; de ogen tot spleetjes
geknepen, zijn blik meer dan gemeen Hij zit daarbij wel
gewoon rechtop Blauwe wallen onder de ogen, dat wel
Ik kan met geen mogelijkheid enige sympathie voor hem
voelen Hij heeft volgens mij alleen maar een rotbui, waarop
dit gedrag vermoedelijk zal stoelen.
— Dakoyria
[ De poes kijkt me aan ]
De poes kijkt me aan
met lichte ogen, vragend --
vertrouwt ze mijn hand.
— Zyw Zywa
Wil ik geen kat als huisdier?
Mijn naar mijn woning op weg zijnde kousenhulp
heeft naar haar eigen idee iets leuks voor me bedacht:
Een oogverblindend fraaie kat die tevreden spinnend
op mijn schoot zat...
Een half gevorderd breiwerkje ligt er pal naast. Dát heeft
vooralsnog geen haast, daar ik in hoofdzaak nogal een
klungel met handwerken ben! Ik houd wél van een poezen-
beest
In mijn ouderlijk huis zijn er jarenlang twee geweest; maar
gelijktijdig erken ik daarmee dat ik momenteel ouder word
en qua contacten nogal onthand ben. Zo'n dier geeft ook
gezelligheid en hartverwarmend gestreel...
Maar ja, de soms oplopende kosten dan? Door ervaring bij
mijn ouders wijs geworden, geldt het in dat geval voortaan
ook voor mij. Komt het altijd wel uit en daarmee dan blij?
— Dakoyria
De poes
Het kindje kraaide van de pret,
Toen de poes met haar staart,
Die zo heerlijk zacht is behaard,
Bij het kindje sprong op bed.
Kindjes moeder kwam toegesneld
Bij het horen van het gekraai.
Ze zag de reden van ’t lawaai,
Zorgde dat haar moederhart smelt.
Ze nam de poes in haar armen,
Poes spinde enthousiast,
Deed moeders hart verwarmen,
Moeder streek poesestaart als kwast
Over kindjes armen,
Die daarmee blij werd verrast.
[ Mijn poes spreekt een taal ]
Mijn poes spreekt een taal
zonder moeilijke woorden:
het is lichaamstaal.
— Zyw Zywa
Polonaise
Op vier witte voetjes
in de regenplas,
danst de zwarte poes
in d’r eentje polonaise.
De zon schijnt
op d’r blote bolletje.
’n Regenboog omkranst
in alle kleuren d’r bolletje.
Regendruppels regenen
d’r glanzend vachtje nat,
d’oogjes flonkren zacht
bij ’t vallen van de nacht.
Katten en dichters zijn voor elkaar gemaakt: beide soorten observeren graag vanaf een afstandje en doen vervolgens precies waar ze zelf zin in hebben. In deze verzameling lees je het resultaat van die verwantschap. Veel verzen zijn grappig: over de kat die om vijf uur ochtends het voerbakleed opvoert, de vensterbank-filosoof, de vernielde bank. Wie een kat heeft, heeft materiaal. Maar er wordt hier ook gerouwd: een kort gedicht over een overleden kat of poes wordt veel gezocht door baasjes die afscheid moesten nemen, en de zelfgeschreven verzen hier begrijpen dat verdriet als geen ander.
Meer viervoeters wonen verderop: het volledige overzicht met dierengedichten, de trouwe tegenpolen bij de gedichten over honden, en de edele paarden. Wie vooral om de humor kwam, vindt bij de grappige gedichten nog veel meer om te grinniken.
Negenenzestig katten kregen hier al hun eigen vers, al vinden ze het zelf waarschijnlijk hooguit ‘aanvaardbaar’. Heeft jouw eigenwijze huisgenoot ook een gedicht verdiend? Leg het vast en publiceer het, desnoods terwijl ze op je toetsenbord ligt.