Guy
Je ogen
staren mij niet meer aan, je haren
dwarrelen niet meer door de lucht, je blaf
klinkt alleen nog in mijn hoofd, de pakketbezorger
kan zijn angstige blik achterlaten, de deurbel
hoort alleen zichzelf nagalmen, onze bezoekers
behoeven zich niet meer bij jou te melden, je bescherming
maakt plaats voor een onzeker gevoel, de buurhonden
behoeven zich niet langer te verstoppen, je kaken
houd je voor altijd op elkaar, je kracht
verloor je met iedere stap, je eigenwijze spelletjes
leven in ons geheugen voort, je ondeugd
hebben wij je al lang vergeven.
— Trijan