Lieve mooie Simba

Slapend in mijn handen, gaf jij ooit duidelijk aan,
Bij jou voel ik me veilig, m'n angsten laat ik gaan.
Zo zacht, je leek wel watten, zo lief en heel erg klein,
Met ogen die me vragen; wil jij mijn baasje zijn.

Verkocht was ik meteen en een feit was onze klik,
Hoe jij me steeds weer raakte, je vertederend blik.
'n Knipoog voor het slapen, stiekem eten op balkon,
Sierlijk springen naar je plekje, op het dak vol in de zon.

Je mooie leven nam een wending, je gewicht ging naar benee,
Ik dacht een tijdje nog aan Gizmo, want je zusje at voor twee.
De arts vertelde ons, over de ziekte in jouw leven,
Daarna alles aan de kant, om jou een super eind te geven.

Alle regels dus van tafel, drink de melk maar uit m'n beker,
Samen 1 stuk pizza, dan genoot jij, weet ik zeker.
De weken die toen volgden waren slopend op z'n tijd,
Mijn mond kan niet verwoorden hoe mijn hart hieronder lijdt.

Doordrenkt van de emotie en gevangen in een traan,
Komt spijkerhard besef, dat ik jou moet laten gaan.
Herinnering blijft over, maar wel zo geweldig fijn,
Bedankt m'n lieve Simba, dat jij mijn poes wou zijn.

Je baasje Gunther