Missy

Training Syst. werken/fam. opstellingen

Gedicht systemisch werken / familie opstellingen training:

Dankbaarheid, inzicht en rust,
Duidelijkheid, vredig en geïnspireerd,
Verwondering, ontroering en verbazing,
Hoopvol, verlicht en gemotiveerd...

Is het pad wat ik nu bewandel,
En zijn de ervaringen die ik mee mocht maken,
Dankzij deze geweldige en bijzondere training,
Die mij zo mooi; zo diep heeft kunnen raken.

Geleerd over een plek en volgorde,
Zo ook over dynamieken en wetten,
Het; wat hoort bij míj en wat niet...
En de nodige stappen te zetten.

Geleerd over ons geweten,
Of wat míjn verlangen eigenlijk is.
Over de schuld en de teruggave,
En waarom ik zo naar complimenten vis.

Geleerd over het nemen van je lot,
En over het, misschien erge, gemis.
Met momenten van uitreiken; niet aangenomen...
En dat iets soms mag zijn, zoals het is.

Geleerd over allerlei systemen,
Ook over liefde en dat wat het doet.
En dat oprecht buigen en eer geven,
Toch niet altijd maar zo makkelijk moet.

Geleerd om mijn lijf écht te voelen,
En daar mee in contact blijven mag.
Nu niet meer zo druk in het hoofd,
Maar juist het hart die alles goed zag.

Geleerd om het nodige te accepteren,
Opdat je er “ja” tegen zegt.
Want je bent goed zoals je bent,
En er is dankbaarheid, ja echt!

Wat was het een mooie ervaring,
En met wegen die nog zijn te gaan,
Maar waar het pad nu wel verlicht is,
Daar waar we nu in volle kracht staan.

— Missy

Wat wil ik nu eigenlijk?

Gedicht: Wat wil ik nu eigenlijk?

Ik ben een jonge vrouw van 30 jaar,
Waar ik kan sta ik voor anderen klaar.
Het word eens tijd om na te gaan denken,
Aan de dingen die ik mijzelf wil schenken.
Maar wat wil zo’n open minder nou als ik?
Niet dat ze denken “die is niet goed snik”
Maar ja ik ben van alle markten thuis,
Wat best leuk is maar ‘t geeft ook ruis.
Want hoe maakt een mens als ik dan een keuze?
Daar het is zoals ze zeggen: de keuze is reuze.
Tja je krijgt allerlei vragen en denkt heel veel na,
En denkt ineens aan het kopen van een nieuwe Ford Ka.
“Nee” denk je dan “Blijf bij jezelf”
Ik ben niet een of andere spuit 11!
Wees nou eens niet zo snel afgeleid,
Je wordt nu toch echt een volwassen meid.
Nadenken nu! Over al dat je écht wil,
Anders blijft je wereldje zo ontzettend stil.
Leeg je hoofd en vul juist je hart.
Ja dat wil ik wel maar hoe doe ik dat smart.
Ik weet nu niet eens wat ik met mezelf aan moet,
Ik zie dan wel soms hoe een ander dat doet...
Maar om zelf te weten wat goed is voor mij...
Dat vraag ik aan anderen en daar blijft het dan bij.
Zelf weet ik niet zo goed wat ik allemaal nog wil,
Ja wel wat kleine dingen maar daarna wordt het stil...
Want wat wil ik voor de rest van me leven?
En blijf ik niet te lang ergens in verweven?
Hoe stap ik uit mijn oude patroon?
Sommige mensen doen dat ff gewoon.
Zo van “een nieuwe levensweg” en vol goede moed.
Hebben ze ineens een partner die hun begroet.
Vervolgens wat kinderen en het gezin is compleet.
En ik zit nog op de bank met me kat en me plaid.
Hoe doet men dat toch; dat “leven op de rit”
Ik weet amper het verschil tussen wat lijm en de kit.
Toch ben ik geen oppervlakkig mens,
Ik wil heel graag leren, ja dat is mijn wens.
Dat ik mag groeien en bloeien in volle pracht.
Maar de handvatten daarvoor heb ik nog niet in mijn macht.
Ik ben niet kortzichtig, totaal helemaal niet.
Dat lijkt misschien zo, als je me niet echt ziet.
Maar ik ben een gek mens, vol contradicties,
Is dat hoe je dat zegt, dat tegengestelde als ficties?
Dat je zo dubbel bent dat mensen je niet meer snappen,
Het ene moment serieus en het andere moment grappen.
En zo zijn er nog veel meer van die dingen,
Ik zou er spontaan een liedje van kunnen zingen.
Of er een boek over schrijven is wat ze dan zeggen,
Om al je gevoel maar eens op straat te leggen.
Maarja dat doe ik nu dmv dichten,
Wat is het ineens laat! Ik ga aan me plichten...

— Missy

Familie systemen

Hoe werkt dat nu eigenlijk; zo'n een familie systeem?
En hoe groot is dan dat fenomeen?

Waar in deze chaos vind ik mijn plek?
En staat dat me dan eigenlijk niet gek?

Ben ik nu wel de oudste of toch weer niet?
Is er eigenlijk wel iemand die mijn halfbroer ziet?

Is mijn zusje de jongste of telt de ongeborene ook mee?
Systemisch gezien wel maar toch ook weer nee.

Wat is nu mijn plek in het familiesysteem?
En leg ik wel alleen op míjn plek een claim?

Och jee, waar sta ik en wie ben ik nu echt?
En is het wel mezelf waar ik voor vecht?

Houd iets mij tegen om mijzelf ten volle te kunnen zijn?
Ja, er is wel iets en dat doet mijn moeder veel pijn.

En wat zei het familie geweten?
Ja, al de dingen die we niet mogen vergeten...

Mogen we alles wel vertellen en doen?
Word het dan ooit nog wel weer zoals toen?

— Missy

Vertellen

Ik wil je wat vertellen,
Maar ik weet niet hoe.
Ik wil het je wel zeggen,
Daar heb je het recht toe.

Ik moet je wat vertellen,
Maar je luistert niet.
Je wilt het ook niet horen,
En we willen geen verdriet.

Ik zie in dat ik je wat moet vertellen,
Maar ik merk ook dat het niet gaat.
Toch moeten we het diepe in,
Besef ik echt nu je daar zo staat.

Ik probeer je wat te vertellen,
Maar het verkeerde komt eruit.
Ik storm en stuw en brand,
Maar dat interesseert je zelfs geen fluit.

Ik kan het je niet vertellen,
Ik weet het zelf ook niet zo goed.
Overspoelend breng ik ons tot het randje.
Maar jij zit zelfs nu nog zo vol moed.

Ik stop maar het je te vertellen,
Heb veel gedachten nu in mij.
Ik moet eerst alles op orde krijgen.
Mijn hart kijkt huilend toe vanaf opzij.

— Missy

You took the sparkles from my eyes,
You dragged me outta my paradise.
You made my young smile dissapear,
Everytime that you where here.

You took my spirit and my soul,
You didn't give me any control.
You have abused and broken me
Everytime over and again i see.

You took my body many times,
You persued countless crimes.
You are the one who is to blame,
Everytime i am ashamed.

You took my happiness and peace,
You gave me nightmares endless as seas.
You have made me watch my back,
Everytime afraid you would attack.

You took my hope and future to,
You have ruined all i could do.
You made me live now with a storm,
One that i now must transform.

So I am trying to heal myself.
And put your memories on a shelf.
Although it's hard since I'm a contradiction,
And that has start to become an addiction.

— Missy

Als we toch eens wisten

Als we toch eens alles wisten,
Van wat er ons niet is verteld.
De dingen die wij niet mogen horen,
Dan staan we toch mooi versteld.

Als we alles zouden weten,
Zouden we er dan wel wat mee doen?
Zouden we veranderen en verbeteren?
Of zouden we nooit meer letten op het groen?

Als we het ongeweten weten,
Zouden we dan allemaal voor onszelf gaan?
Zouden we egoïstischer worden?
Of laten we elkaar niet meer in de kou staan?

Als we dan ooit alles krijgen te weten,
Zouden we dat dan wel begrijpen?
Zouden we dat dan beseffen?
Of zouden we onze ogen dichtknijpen?

Als we toch eens wisten.
Zouden we naar wat beters streven?
Zouden we alles wel erkennen?
Of doorgaan met ons leven?

— Missy

Korte gedichtjes voor je kerstkaart

Wij wensen je prettige feestdagen,
En een mooi en gelukkig nieuwjaar.
Dat al je dromen maar mogen uitkomen,
En dat komt uit ons hart ja echt waar.

De kerstman en zijn vriendjes,
Wensen jullie hele gezellige dagen.
Geniet van de sfeer en het lekkers,
Dat het jullie wel mogen behagen.

Ja vroeger in die ouderwetse tijden,
Hebben we vaak genoeg sneeuwpoppen gemaakt.
En proefden we de gezellige sfeer,
Ja kerstmis in zo'n plaatje is volmaakt.

Een heel lief en heel schattig kaartje,
Heb ik speciaal voor jullie uitgezocht.
Om jullie al het mooie te wensen,
Voor de dagen die komen als het mocht.

Met kerst kun je van veel dingen genieten,
Zo zien we dan ook op dit kaartje.
Waarmee ik jullie fijne dagen wens,
Zie het als de kers op een taartje.

Niets is zo schattig als een knuffelbeertje,
Vandaar dat ik dit kaartje voor jullie heb gekozen.
Dan kan dit beertje tijdens deze dagen,
Jullie met de sfeer van kerst liefkozen.

Men zegt dat een kerstboom er in deze tijd bij hoort,
Nu konden we dat in het echt toch niet geven...
Daarom dan maar op een leuk kaartje,
Voor wat sfeer in dit kerstige deel van ons leven.

— Missy

Een eindeloze nacht

Versie 1:

Midden in een koude winter,
De wind is ijzig en guur.
Het is een lange nacht,
Terwijl ik naar de sterren tuur.

Het grote ontembare water,
Tegen een sombere kade,
Een troosteloos gevoel,
K'ga bij mezelf ten rade.

Terwijl de klok weer een uur slaat,
Bij het licht van de ronde maan.
Ik opkijk naar wat vogels,
K'zou dolgraag met ze mee gaan.

Maar ik zit daar op een bankje,
Na een lange wandeling.
Door weer en wind gegaan,
Daar waar ik eerder nooit ging.

Ik had het 's avonds al besloten,
Dat dit nu zo moest zijn.
Met mijn haren in de wind.
Det voelt toch ook wel fijn.

Waarheen zou ik nog wel zien,
Eerst maar eens in't hier en nu.
Het gevoel van de donkere nacht,
En leren over mijn individu.

De sterren aan de hemel,
Zij zetten mij op mijn plaats.
Daar waar zíj zo groot zijn,
En ik een kleine dwaas.

Mijn handen steeds wat kouder,
Maar dat voel ik al niet meer.
Ik ben maar in gedachten,
En twijfel keer op keer.

Ik zit daar en ik denk maar,
Maar rustig ben ik niet.
Een traan rolt over mijn wang,
Maar niemand die het ziet.

Toch komt er plots een glimlach,
Wanneer ik denk aan hem.
De man die mij zo mooi lief heeft.
Plots hoor ik ook zijn stem.

Hij was naar me aan het zoeken,
En vond mij tenslotte hier.
Inmiddels drijfnat in het water,
Aan het einde van de pier.

Hij nam me in zijn armen,
Had niet gewild dat ik verdween.
Hij bracht me weer in veiligheid,
Terwijl de maan die nacht bescheen.

Versie 2:

Midden in een koude winter,
De wind is ijzig en guur.
Het is een lange nacht,
Terwijl ik naar de sterren tuur.

Het grote ontembare water,
Tegen een sombere kade,
Een troosteloos gevoel,
K'ga bij mezelf ten rade.

Terwijl de klok weer een uur slaat,
Bij het licht van de ronde maan.
Ik opkijk naar wat vogels,
K'zou dolgraag met ze mee gaan.

Maar ik zit daar op een bankje,
Na een heel lange wandeling.
Door weer en wind gegaan,
Daar waar ik eerder nooit ging.

Ik had het 's avonds al besloten,
Dat dit nu zo moest zijn.
Met mijn haren in de wind.
Det voelt toch ook wel fijn.

Waarheen zou ik nog wel zien,
Eerst maar eens in't hier en nu.
Het gevoel van de donkere nacht,
En leren over mijn individu.

De sterren aan de hemel,
Zij zetten mij op mijn plaats.
Daar waar zíj zo groot zijn,
En ik een kleine dwaas.

Mijn handen steeds wat kouder,
Maar dat voel ik al niet meer.
Ik ben maar in gedachten,
En twijfel keer op keer.

Ik ben daar en ik denk maar,
Maar rustig ben ik niet.
Een traan rolt over mijn wang,
Maar niemand die het ziet.

Hoorde ik nu iemand?
Ik kijk nog 1 keer om...
Nee het was toch niets,
Misschien gewoon de wind alom.

Inmiddels verstijf ik van de kou,
Het was die nacht dat ik verdween.
Daar ik steeds verder het water in liep,
Terwijl de maan die eindeloze nacht bescheen.

Ik ging door het schaduwrijk heen,
En hoor dan ineens een stem.
Het is van iemand die mij erg lief heeft.
Het is de stem van, jawel, Hem!

Hij spreekt bemoedigende woorden,
En vraagt me dan om mee te gaan,
Om te volgen in Zijn licht,
Ondanks alles wat ik heb gedaan.

T'was een eindeloze nacht,
Vanwege dit nieuwe begin.
M'n oude leven nu voorgoed voorbij.
Daar ga ik niet langer tegenin.

— Missy

Sint is er weer

Hij is weer in het land,
Die oude goed heilig man.
Genaamd Sint Nicolaas,
Een levensechte zeeman.

Helemaal uit Spanje gevaren,
Zo lief speciaal voor ons.
Hij brengt ons weer cadeautjes,
Samen met zijn pieten gebons.

Ze klimmen op de daken,
In de koude en donkere nacht.
Om ons weer te verblijden,
Met hun cadeaus en aandacht.

Soms laten ze hun sporen na,
Dan liggen er pepernoten.
Heerlijk om te eten,
Daar hebben we van genoten.

Het is ook altijd een groot feest,
Als Sinterklaas dan bij ons is.
En met ons gaat praten,
Hij heeft van ons veel kennis.

Maar toch geen uren kletsen,
Want hij heeft nog meer te doen.
Ja Sint moet zo weer gaan,
Maar hij gaat het volgend jaar weer overdoen.

— Missy

Good life without ex

I might 've lost you,
But I got my life back.
Best trade I ever made,
I don't need no damn crack.

As I can see the truth,
And I'm doing just fine...
Better then before,
And I ain't drinking wine.

Caus as of right now,
I know all the facts.
I have learned so much,
Can see right trough your acts.

I'm glad I left you behind,
And went my own way.
Made me able to grow,
And smile every day.

Though it was tough at first,
I wont lie about that.
Of course I missed you,
And had thoughts to go back.

But I'm glad I never did,
And that I have stayed strong.
Caus as of right now,
I know where I belong.

— Missy

Katten

Gedicht: "Katten"

Ze zijn er in soorten en maten,
In kleuren zo mooi als maar kan.
Die snoezige poezige vriendjes,
Ze willen je aandacht en dat blijkt ook wel dan.

Altijd zetten ze hun beste beentje voor,
Tja, lief slijmen is hun 2e aard.
Maar zodra hun bakje weer vol is,
Is de de drukte weer even bedaard.

Dan heb je weer even tijd voor jezelf,
En kan je weer eens doen wat je wilt.
Dat denk je dan tenminste wel eens,
Maar de gedachte van je kat verschilt.

Want plots springt er weer een op je schoot,
Als je net even lekker gaat zitten.
Want ja, op jou ligt het toch zachter,
Dan op hun eigen plekje waar ze horen te pitten.

De dure krabpaal blijkt ook niet echt nuttig,
De diva loopt er heel stijlvol omheen.
Ze zal er nooit eens aan krabben,
Dat doet ze liever aan de bank of je teen.

Want zodra je ineens voorbij loopt,
Neemt zij haar sluiphouding aan.
Dan schud ze nog even haar kontje,
Alvorens ze jou gaat verslaan.

Schijnbaar zijn al je ledematen enge monsters,
Zo doet ze ten minste alsof.
Want de halen staan in m'n voeten,
En inmiddels ook in bijna elke slof.

Ook de snoertjes moeten het ontgelden,
En nog geen pen is veilig bij haar.
Laat staan al mijn make-upjes,
Alles kapot van het kauwen en klaar.

Toch zijn katten ook vaak wel lief,
En brengen ze heel veel plezier.
We lachen wat om hun streken,
Het geeft een gezellig vertier.

Ook als je iets besteld heb,
En het gebracht werd in een kartonnen doos.
Geef die dan vooral aan je kat,
Want ik zeg je: het is net of zijzelf die koos!

Ze eigent die haar helemaal toe,
En weggooien mag dan ook niet.
Ook al staat het voor geen meter,
Er is toch niemand die dat ziet.

Maar hoe gek die katten ook doen,
En hoe raar ze vaak ook zijn.
Die snoezige poezige vriendjes,
Zitten in mijn hart en dat is heel fijn!

— Missy

Gedicht: "Duits"

Ich spreche keine Deutsch
Aber ich try a little bit
But ich komme aus Holland
Und that is hoe het zit!

— Missy