Dakoyria

Echtpaar definitief gescheiden

De tragiek als je niet meer herkend wordt door je eigen vrouw...
De situatie thuis door dementie niet meer haalbaar, daarom zij
wég zou.
Verder opgevangen door al bestaand tehuispersoneel. Zij woonde
er al langer. Maar híj?

Al heel lang eenzaam en verlaten vond ook hij -tijdelijk- hun woning
niet meer terug. Waarom zou hij nog? Het ging dit alles voor ook zíjn
oude hoofd, veel en veel te vlug.

— Dakoyria

Uitrusten van een zonnebad

Ik pakje je zachtjes bij jouw nek; de hals
was licht verbrand Je droeg een horloge
aan een sierlijke band
Nog even op een terrasje op een bankje
in de schaduw wat bijkomen van iets teveel
aan zon... Het was het wachten op het opeten
van een gekocht ijsje Erna de terugtocht die
al rap begon.

— Dakoyria

Op zoek naar zonnekleding

In Zandvoort flaneren, op zoek naar zon-bestemde
kleren... Prijzig zijn die waarnaar we op zoek zijn,
meest wel. En wat er betaalbaar is, past dat dan wel?

Misschien maar bekijken op een ander moment?
De zomervakantie is nog niet voorbij ook niet de
uitverkoop. Wie weet dan toch iets voor mij daarbij?

Opruiming wil soms nog wel eens iets geven...
Zal ik het dan toch nog tijdig mogen beleven?

— Dakoyria

Een zure bom

Zo'n intens zure bom uit een
moeilijk te overzien grote ton
Prima tegen de dorst en niet al
te duur... Maar de smaak?
Die kun je niet verzinnen, het is
wennen. Wat je zeker niet verzon.

— Dakoyria

Geliefde straatsporten

Aan straatvoetbal deed de jeugd heel erg graag
Zo verkeersluw waren toen nog de wijken
Badminton spelen gaf nog meer plezier, veren
vlogen over en weer
En dan nog trefbal met een voldoende aantal riool
putten als doel... Zeker wel gaf het veel om je te
vermaken, om niet te zeggen: een heleboel!

— Dakoyria

Een dagje aan zee

Extreem warm weer? Koel helder water!
Herinneringen komen vanzelf voorbij.
Een stranduitje, met meegenomen broodjes
met ei. Frisdrank met bubbels uit een fles...
Tussendoor zomerfruit van divers allooi
Verfrissend, smakelijk, een koelbox voltooit.

Het reikte maar voor even. De rest van de dag
nog gekoeld water te vergeven. Een fritestent
op loopafstand. Later op de middag nog een ijsje.
Daarna alweer huiswaarts, al snel in een veel te
grote file beland. Thuis nog een snelle hap en
zonnebrandmiddel van je lijf afspoelen. Zo'n uitje
bij velen bekend. Maar om nou te zeggen: Om áf
te koelen?

— Dakoyria

Een epidemie?

Het lijkt wel een epidemie: de zo gewenste
aandacht rond de Kerstdagen die ik rond Kerst
online van een deel der mannelijke helft der
mensheid wanhopig zie...

Een teveel aan goedbetaalde, maar ook veel
eisende banen... Soms zomaar opeens lastige
tranen Ikzelf heb niet veel meer in de
aanbieding dan een opbeurend woord. Zo een
die rond Kerst voor even scoort.

Liefst daarbij nog een ondeugende babbel op
een veilig privékanaal Nee hoor, dat gaat 'm niet
worden. Daar begin ik niet aan. Deze oprecht
gemeende woorden moeten maar volstaan!

— Dakoyria

Imposant gebouw staat er verlaten bij

Het imposante huis staat er pontificaal in helder
geverfde tinten... De zware luiken zijn toe, dikke
deuren potdicht. Geen mens is thuis, naar het
schijnt of laat men domweg niet toe?

Verlatenheid straalt dit alles uit. Toch omringd
door bloeiende klimplanten en zomerbloemen.
Kiest men eenvoudigweg voor een middagslaap,
ingegeven door de overmatig warm schijnende
zon?

Onhoorbaar haalt men uit naar een publiek dat
maar niet kwam... Om die reden dat men ter plekke
zomaar aan een hersenspinsel begon. Geluid liet
zich niet horen. Een onneembare vesting was het,
niet meer of minder. Geen sprookje dat je verzon.

— Dakoyria

De poppendokter

Het begrip poppendokter was destijds nog volop daar
Ontbrak er onvoorzien een pluk van het haar, was de
redding nabij en snel weer toonbaar

Het kostte wel een duit, maar ging ook lang weer mee
De oorspronkelijke aanschafsprijs? Een rib uit je lijf
Lang ermee kunnen spelen was toen nog het idee

Fraaie poppennamen werden verzonnen, soms begeleid
door melodieuze liedjes, geleidelijk-aan ook daaraan
begonnen.

— Dakoyria

Heel oude poppen gesloopt

Ik heb haar mijn stokoude poppen
gegeven, voorzien nog van eigen
namen In kleuren die de natuur
doen herbeleven

Negroïde of met fraaie blonde lokken
Een heus begrip in die tijd en voorzien
van mini-kleertjes, die mede de aandacht
trokken

Helaas in recordtijd dit zo geliefde speelgoed
gesloopt! Mij als moeder van iets dierbaars
beroofd Mijn vraag waaróm zij zoiets deed?
En zij: omdat jíj me met zoiets mals bestookt

Erna was de moeder een illusie armer!
De jarenlang bestaande poppenkinderen?
Morsdood.

— Dakoyria

Als ik vandaag wist...

Als ik vandaag wist wat zou morgen nog
van belang zijn? Sluit ik wensloos mijn ogen?
Is alles gezegd al en gewogen, naar verlangen
zo min mogelijk naar pijn?

Of blijft desondanks toch nog veel ongezegd?
Onder het tapijt geveegd en gelegd?
Totdat ook dit vergaan zal zijn Wat is het leven
nu nog waard? Niets dan een verzameling van

enige vreugde nog en een overmaat aan pijn?

— Dakoyria

Zij is geen spat veranderd!

Zij heeft me hier ter stede in zovele zaken positiefs
voorgeleefd. Niet dat verdriet haar nooit omringde,
maar waaraan zij zich vroeg of laat overgeeft...

Een schat van een man, zomaar plotseling verloren
door de dood Hij, haar trouwe mantelzorger met haar
zware reuma, opeens in niet te beschrijven nood

Op een gegeven moment de voor haar zo heel grote
stap gezet naar een verzorgingshuis, oostelijk gelegen
in ons land Familie blijft haar trouw, maar toch mist zij...

Wel al vrijwel meteen in het bezit van leuke, nieuwe
kennissen! Opeens verschijnt er een berichtje online:
Qua opgewektheid is zij geen spat veranderd; wel ouder

Nou ja. Toch gebleven die rasechte Amsterdamse met het
hart op de tong en in de jaloers makende overdosis gein!

— Dakoyria