Metske

Sorry
de sorry’s vliegen in het rond
door de wereld van groot en klein
komt het woordje vlot uit ieders mond
bewijs dat spijt er altijd wel zal zijn

maar los van alles of niet doordacht
komt sorry meestal pas wat later
wanneer een feit foutief geacht
voor heibel zorgt of voor een kater

gelukkig klaart de wijde hemel open
en maken grijze wolken vluchtig plaats
want blauw laat alle harten opnieuw hopen
op vrede, liefde maar zeker niks van kwaads!

— Metske

een weegschaal vol emotie

triestig, zo helemaal alleen
verhuist van badkamer
naar een bouwvallige schuur
staat een oude weegschaal
te praten met een grijze muur

wat als wij begrijpen konden,
dan kwamen we te weten,
hoe noodlottig haar verhaal
mevrouw des huizes nam kordaat
een jonge digitale als rivaal

althans…de oude weegschaal had wat last
kon juist wegen niet meer aan
door gewicht, van zwaar formaat
keek de grote wijzer scheel...
en mevrouw die werd zo kwaad

want door kijken naar het cijfer
werd de weegschaal schuur verwezen,
door de reële kilo's op de plaat,
omdat die gewoon niet snapte, dat van vreten
het gewicht, zeer snel, de hoogte in gaat

de nieuwe schaal had heel snel door
hoe je mevrouw kon laten lachen
zo camoufleerde zij de eerste negen
handig naar een onverdiende zeven
een lepe digitale wending

en voor mevrouw:
een geruststellende zegen!

— Metske

waanzin

Ik ben zo zot
zei
De hofnar
En
hij ging
gaan
kameren
met een
clown!

— Metske

altijd in jouw buurt

Ik blijf altijd in jouw buurt
misschien zal je het niet merken en
smaak je hart wat bitter zuur
na het lezen van mijn teksten?

Durf jij je nu al meer te uiten?
na je menig peer te laten stoven
laat de weinige kansen toch ontluiken
om terug in de ware liefde te geloven.

Je ogen,mijn liefste,dienen om te kijken
je hart om te beminnen,alles aan te voelen
ooit zal je deze zinnen wel begrijpen
als alle letters starten met te woelen.

— Metske

Op een
dag
leert
u
om liefde
te
geven
en te
ontvangen
zoals
een open
raam
de zomer
voelt
elke
dag!

— Metske

Haar zintuigen…

Door jouw ogen
word je immer bedrogen
Door jouw oren
Hoor ik vaak mezelf ontsporen
Door jouw mondje
Vergroot soms dat wondje
Door jouw verstand
Voel ik mij nooit briljant
Maar mijn hartje moet alles verdragen
Het valt niet stil, maar begint wel te knagen
Dit zal niet lang meer mogen duren
Of we krijgen ruzie met de buren….

Metske,2015

— Metske

De man zonder geweten

Half beschonken kwam hij thuis
Maakte vrouw en kinderen uit
Met al hun gebreken, het was niet pluis
Hij was de beste, was zijn besluit

In de knoop met zijn geweten
Was nooit een goed student geweest
Door alcohol al lang vergeten
Werd hij een afschuwelijk beest

Gefrustreerd door al zijn falen
Moest iedereen het bekopen
Zijn verstand was aan het dwalen
En zijn ziel al lang verzopen

Om zijn duivels te ontbinden
En zijn fouten te bedekken
Stal een vrouw van een zijn vrienden
Met onozele gelaatstrekken

Metske,2015

— Metske

je zal het nooit... weten

Wat begon als leuk bezeten
Flirt nu al hevig met verslaving
Werd vast door een microbe gebeten
die luistert naar een beetje beschaving

Jij kwam opeens in mij leven
zo ongedwongen stil en vrij, en
Magisch laat je me nu steeds zweven
nog ongeremd en de tijdgrens voorbij

Jij bent mijn digitale passie
Dat komt vooral door het dichten
Zowaar soms een spannende obsessie
We missen enkel hierbij de gezichten

Door jou heb ik leren denken, lezen
En ook mij rijmend naar jou te richten
Je wordt ook vaak de hemel in geprezen
Bij vele lezers van jouw mooie gedichten

Je zal het vast nooit van mij weten…
Wat ik voor jou voelde en wellicht
Met de jaren… mij al lang vergeten
Dat je vaak even in mijn dromen woelde

Daarom zet ik dit even op dit blad
Als een geheugen steuntje voor de geest
Door ouderdom al misschien wat schaakmat
maar zo kunnen we het zeker niet vergeten...

Metske,2015

— Metske

je zal het nooit...weten

Wat begon als leuk bezeten
Flirt nu hevig met verslaving
Ik werd door een microbe gebeten
Die luistert naar beschaving

Jij.. kwam in mij leven
Ongedwongen stil en vrij
Magisch laat je me nu zweven
Ongeremd... de tijdgrens voorbij

Je bent mijn digitale passie
Dat komt vooral door het dichten
Zowaar een spannende obsessie
We missen enkel de gezichten

Door jou heb ik leren denken, lezen
En ook rijmend dichten
Je wordt vaak de hemel in geprezen
Bij vele van jouw gedichten

Je zal het nooit weten…
Wat ik voor jou voelde
Met de jaren… mij al lang vergeten
Dat je even in mijn dromen woelde

Daarom zet ik dit even op een blad
Als geheugen steuntje voor de geest
Door ouderdom al wat schaakmat
Kunnen we het zeker niet vergeten...

Metske,2015

— Metske

Onsterfelijke begeerte

Reebruine ogen beheksen
Haar handen bewandelen
zijn ruggegraat
haar zwoele tong langs zijn nek
zijn poriën schreeuwen om meer
zijn jekyll zegt…nee

— Metske

Zonneschijn

Zonnetje lief
Wat ben je prachtig
In je gele gewaad
Hoog aan de hemel
Kijk je stralend op
Onze wereld neer
Verwarmd danig onze
Gewassen op aard
Zodat ze blijven
Groeien en bloeien,
Spelend met water
In harmonie
Zorgen ze dat onze
Hongere Mensdom
Niet Vergaat

Metske,2015

— Metske

Met gesloten ogen
Kan ik voelen
Wat jouw hart
Wilde bedoelen

Met Gesloten ogen
Kan ik zien
Wat mijn hart
Nimmer verdiend

Jij wilt nu weggaan
Ik blijf alleen
Bij dat idee laat ik een traan
Me laten vallen als een steen…

Metske,2015

— Metske