Tanka
buiten raast de wind
uiten ramen en deuren
hun ongenoegen
de natuur totaal van slag
zet de aarde op zijn kop
dichterbij
336 gedichten · dichter sinds 2014
Afscheid van een bewogen jaar
al schietend en knallend
gaat het oude jaar de lucht in
een jaar dat wederom
zijn sporen heeft achtergelaten
de wereld staat op zijn kop
mensen gunnen elkaar
het licht in de ogen niet
er staat veel op het spel
het lijkt wel
of we steeds verder
uit elkaar groeien
er geen ruimte meer is
maar niets is minder waar
de lichtbrengers onder ons
creëren nieuwe energie
om het tij te keren
vindt aansluiting plaats
om terug te gaan
naar waar het allemaal begint
de vrede in onszelf
Voor iedereen een vredelievend en liefdevol 2015
rust zacht
eens noemde hij me oma
speelde met lego
samen met mijn kleindochter
de beste maatjes waren ze
voetbalde met mijn zoon
die een vader voor hem was
zijn moeder was dol op hem
dat kleine jochie van vijf
tot de relatie over ging
zij uit het zicht verdwenen
herinnering werden
die mooi en dierbaar was
gewelddadig werden zij
uit het leven gerukt
door de oorlogsmachine
onschuldig neergehaald
vaarwel lieve Jennifer
vaarwel lieve Rowen
voor jullie is er voor altijd
een plaats in mijn hart
Crash
onschuldig bloed
kleeft aan Rusland
zij moesten het leven laten
voor de wreedheid
van een doelloze oorlog
machthebbers
die de heerschappij
nietsontziend botvieren
zaaien dood en verderf
onder hen die huilen
nabestaanden
ontredderd in vertwijfeling
zoeken steun bij elkaar
om het lot van hun dierbaren
in rouw gedompeld
Eendagsvlinder
als eendagsvlinder
sloeg jij jouw vleugeltjes uit
vrijheid omarmend
liggend in het groene gras
voorbij jouw korte leven
Vaarwel mijn moppie
het is voorbij
uit je lijden verlost
mag je nu genieten
van je rust
nooit zul je me meer
kwispelend begroeten
nooit meer samen wandelen
nooit meer samen spelen
ik zal ze missen
je lieve bruine oogjes
je mooie zachte snuit
je zachte warme vacht
mijn tranen stromen
omdat jij er niet meer bent
maar de herinneringen
blijven in mijn hart bewaard
De taal der ogen
ogen zeggen
meer dan woorden
ogen vertellen
wat je werkelijk voelt
bedriegen niet
ogen als vertolkers
van de ziel
laten zien wat er
van binnen speelt
Sluimerend voorjaar
een strakke lucht
strooit blauw
haar lentekriebels
op een warm gespreid
zonnebed
fluistert
de nog kale boom
haar knoppen toe
in dans te ontspringen
wiegend meegenomen
wordt de toonzetting
van ‘t sluimerend voorjaar
kleurstrelend uitgegoten
om als groensluier
uit te lopen
Avondrood
de dag gaat onder
in hemelse allure
brandende schoonheid
Jouw zoektocht
ik voel dat ook jij
met je pelgrimstocht
bezig bent
op zoek naar het antwoord
je hart weet het al lang
signalen worden afgegeven
maar je ratio
wil er nog niet aan
de beloftes die je doet
de afstand die je neemt
zijn veelzeggend
je bent in gevecht met jezelf
ik zou je zo graag
willen helpen
maar je laat me nog niet toe
omdat ik te dichtbij kom
neem de tijd
om me te vinden
als de tijd er rijp voor is
zal onze liefde winnen
Onverwacht
even werd je weer zichtbaar
in een onverwacht moment
jouw gezicht zo dichtbij
mijn opwellende tranen
het liefst zou ik
voor je auto zijn gesprongen
om mee te gaan
op jouw ingeslagen pad
jouw stem die ik hoor
mijn mond
die jouw woorden spreekt
ons verstrengelde zijn
mijn hart van slag
moet zich weer hervinden
genoegen nemen
met wat er is
Geplaveide weg
mooie woorden
en passende muziek
geven de sfeer weer
waarin jij hebt geleefd
bloemen plaveien
jouw weg naar het licht
kleur en geur brengend
aan jouw paradijs
worden uitgeslagen vleugels
om je heen geslagen
om je te beschermen
tegen de koude van de nacht
zal uitgestrooide as
een bloemenpracht
van vergeet-me-nietjes
doen bloeien in ieders hart