loslaten
een haarklem ligt roerloos op de eikenhouten tafel,
het doffe licht van de tafellamp laat het parelmoeren patroon
bescheiden glimmen –
lilapaars en melkwit smelten samen, alsof bitter en zoet een smaakspel vormen voor het oog
zes tanden netjes op elkaar geklemd
ongevuld doet de klem denken aan een madeliefje,
losgetrokken van haar stengel,
geplant als sierbloem in de lokken van de gelukkige
deze bloem heeft geen blaadjes, geen steel en geen pollen,
deze bloem geurt niet en de bijen slaan haar over
er zijn alleen nog resten te vinden van wat het niet bijeen kon houden
losse haren, verdwaald en verstrengeld tussen de tanden
die nog stijf op elkaar zijn gedrukt en niet meer weten
hoe ze los moeten laten