De kleur wit
Verse sneeuw is magisch en rein
In het leven van groot en klein
Het geeft toch kleur aan het leven
Want ondanks de veelheid in kleuren
Weet de kleur wit ons op te fleuren
Op de levensreis die ons is gegeven
Ook al zijn bekende dingen bedekt
Worden herinneringen opgewekt
Door de plaats en bedekte vormen
Overeenkomstig waarden en normen
Die we op onze reis ook tegenkomen
Bewust, onbewust in onze dromen
En zo verlangend op weg naar huis
Naar die rust, liefde en vrede thuis
Zonder het verdriet, gemis en pijn
Biddend dat het in 2026 zo mag zijn
Gertjan van der Kraan
2049 gedichten · 4 dit jaar · dichter sinds 2014
Na veel aandringen van mensen in mijn directe omgeving (familie en vrienden) heb ik in augustus 2014 mijn eerste gedichtenbundel laten uitgegeven. De tweede bundel werd in januari 2015 uitgegeven. Graag maak ik gedichten over levensbeschouwelijke, maatschappelijke en sociale problemen. In mijn gedichten houd ik de mensen (en mijzelf) graag een spiegel voor. Tevens is het mijn grootste verlangen dat ik via de gedichten de lezer(es) een handreiking aan mag bieden. Ik heb zeker niet de intentie dat ik via mijn gedichten een oplossing geef in de vele problemen die er anno 2015 plaats vinden. Doch als ik maar één medemens troost heb mogen geven, dan ben ik dankbaar.
Momenteel is mijn zesde gedichtenbundel Een uitgestoken hand, ook uitgegeven.
Ook doe ik mee aan schrijf- en dichtwedstrijden waar ik al prijzen mee heb gewonnen.
U zij de glorie
Als je aan de oever hebt gestaan
Van heden naar eeuwig bestaan
Dan zou je zoveel willen zeggen
Om je emoties uit te gaan leggen
Aan het einde van dit bewogen jaar
En ik stil naar de hemel staar
Dan vraag ik Hem in gedachten
Wilt U bij hen de pijn verzachten
Die wel een geliefde moeten missen
Wilt U eventuele twijfels wissen
Hen troosten zoals U alleen kunt
Zoals U mij houvast hebt gegund
Om dit huidig leven nog te beleven
U de eer, de lof en glorie te geven
Kerstwonder
We kunnen niet zonder
Het grote kerstwonder.
Velen denken van wel,
Maar komen in de knel .
Zoekend naar welbehagen
In hun donkere dagen.
De kerstversiering verdwijnt
Hun licht niet meer schijnt.
Jezus open ons de ogen
Dan raken we weer bewogen.
We kunnen echt niet zonder
Het Licht van het Kerstwonder.
De Weg die waarlijk leidt
Ons in die Waarheid bereidt
Tot het eeuwige Leven,
Dat U alleen kunt geven.
Eenzaam en alleen
Je voelt je zo alleen
Waar moet je heen
Je bent zo eenzaam
Voel je niet bekwaam
Om dit uit te leggen
Het anderen te zeggen
Zo heeft ieder mens
Ook zijn eigen grens
Is die dan te verbreken
Waaruit is dat gebleken
Door te gaan vertrouwen
Op Gods Woord te bouwen
Vertel alles maar aan Hem
Hij luistert naar je stem
Al ben je nog zo eenzaam
Hij ziet je eenzaam bestaan
Al ben je helemaal alleen
God is echt om je heen
Ook al ervaar je Hem niet
Ben je blind door je verdriet
Hij zal eens je tranen drogen
Want God is echt bewogen
Zal eenmaal uitkomst geven
Zodat Hij je eenzame leven
Weer zal gaan verlichten
Door je gesterkt op te richten
Ook voor hen
De boodschap: Een Kind is ons geboren
Mochten we misschien vele keren horen
In een wereld waarin velen zich storen
Aan mensen die Hem toe willen behoren
En dit vaak zingend belijden in veel koren
Toch sluiten nog veel mensen de oren
Om deze boodschap maar niet te horen
Maar God kan gesloten oren doorboren
Hij wil je daarom steeds weer aansporen
Om deze rijke boodschap te laten horen
Zodat ook de zon aan de kim gaat gloren
Voor de mensen die eerst waren verloren
Om toch tot de kudde te gaan behoren
Van het Kind dat ook voor hen is geboren
Afwachten of verwachten
Advent is;
Niet afwachten tot Hij komt,
Maar, ..
Verwachten dat Hij komt.
Al zo lang en nog ....
We staan hier weer met velen bij elkaar
Al zo heel lang, nu al zeker tachtig jaar
Allemaal met onze eigen gedachten
Denkend aan, of over de wereldmachten
Die zoveel pijn en verdriet veroorzaakten
Daarbij velen in hun hart en leven raakten
Met de bekende gedachten; ‘Dit nooit meer’
Toch na al die jaren merk ik keer op keer
We kunnen het nog steeds maar niet laten
En meten met eigen ingebeelde maten.
Ten aanzien van grenzen, geld en macht
Uitgaande van de eigen status en kracht
Maar om echte ware vrede te bereiken
Zal er toch eerst iets moeten wijken;
Eigen belang en eigenmachtig streven
Disrespect en minachting voor het leven
Praten en uitwegen zoeken is zeker goed
Maar hebben we eindelijk eens de moed
Om het eigen spiegelbeeld te beoordelen
Gericht op het eigen ik en niet op velen
Daarna intens alle doden te herdenken
Dan gaat vrijheidsfeest echt vrede schenken
Door te gaan beseffen wat liefde betekent
En dat haat de mensen op aarde ketent
Dan is vergeving geven best nog wel zwaar
Maar wordt je in de verte een fakkel gewaar
Met een helder licht dat echt niet te doven is
Dat ieder hart verwarmt, zonder droefenis
Kijk daarbij de medemens naast je echt aan
En blijf daarna je weg in ware vrede gaan
Dan beleef je 4 en 5 mei op een andere manier
Waarschijnlijk nog met verdriet maar ook plezier
Zelfs na 80 jaar
Wat is vrijheid en wat is vrede
Vrij zijn zonder onderdrukking?
Of sinds korte of langere tijd
Vredig, rustig leven in verrukking.
Terwijl in veel plaatsen om je heen
Vrijheid en vrede loze begrippen zijn
Door hoogmoed en harten van steen
Ondanks alle angst, verdriet en pijn
Door hen die regeren volgens idealen
Afgestemd op eigen roem en eer
Om zo een bepaalde status te halen
Geheel buiten iedere norm en leer
Daarom moet juist bij groot en klein
Bij jong, oud en bij iedere cultuur
De inhoud van vrijheid en vrede zijn
Het herdenken, vrij, oprecht en puur
Steeds weer, zelfs na tachtig jaar
In vrijheid en vrede te herdenken
Misschien worden we dan gewaar
Respect zal vrijheid en vrede schenken
Nog steeds tien
Nog steeds zijn we met tien
Wie had dat voorzien
Velen zijn ons voor gegaan
Vanuit dit aards bestaan
Ondanks moeite en verdriet
Hoop ik dat een ieder ziet
Dat we vanuit dit rijke gegeven
Die ik als een zegen mag beleven
Als een warme toegedekte deken
Het afgelopen jaar, de zware weken
Jullie liefde, warmte en aandacht
Gaven steeds weer de nodige kracht
Mooie herinneringen
Mooie herinneringen
Denken aan dingen
Die zijn geweest
Die je het meest
Zijn bij gebleven
In het dierbare leven
Van hen die niet meer zijn
Je vervullen met pijn
God weet van je smart
Want Hij kent je hart
Weet wat nodig is
In je stille gemis
Hij zal je dragen
In moeilijke dagen
Weer vreugde geven
In je dagelijks leven
Tot het mooie moment
Dat geen einde kent
En je bij Hem zult zijn
Zonder verdriet en pijn
Eindeloos heerlijk samen
Met al die andere namen
Die zijn opgeschreven
In het Boek des Leven
Samen
Gescheiden geloven
Terwijl we beloven
Samen Hem na te volgen.
Ontstaan er dan hoge golven
Die je levensschip bedreigen
En je dus schade kunt krijgen
In jullie gezamenlijk geloof
Door de gescheiden kloof
Terwijl Jezus toch echt pleit
Voor het geloven in eenheid
En vasthouden en vertrouwen
Door alleen op Hem te bouwen
Leven
Leef en beleef dat je leeft
Waarbij je aandacht geeft
Aan hen die in eenzaamheid
Leven beleven als verleden tijd
Maar door de aandacht beleven
Dat er toch mensen zijn die geven
Om de stille eenzame medemens
En daarmee vervullen ze de wens
Van het eenzaam beleefde leven
Door inhoud en vorm aan te geven