Untouchable
You don't reach me, Dear.
You think that you're close but
you're not even near me.
And kindness is wasted on troubled souls.
Roos Marijn
14 gedichten · dichter sinds 2022
Comfortably Numb
I'm messing up my brilliant brain
to ease the pain
to ease the pain.
Sigarettes and Whisky, please,
to put my restless soul at ease.
Vogelperspectief
Nog nooit heb ik zo hoog gevlogen,
Krijg ineens een heel nieuw zicht op
roze wolken, regenbogen,
noorderzon en kersenmaan,
de (on)zin van dit aards bestaan.
Ik zie een wei met kleine koeien,
een tuin waar duizend rozen bloeien,
het meertje met het zwanenpaar
dat altijd trouw blijft aan elkaar
(zo wordt verteld, maar is het waar?).
Beneden, op de lange baan,
daar loopt een mens, blijft even staan,
op de weg die zich slechts toont
aan wie de moed heeft hem te gaan.
Insomnia
Als ik straks niet slapen kan
en plots dodelijk bang word van
een schaduw op de muur...
De Tijd kruipt maar de klok tikt door
en slaat alarm om elk half uur...
Ik adem tot ik er in stik,
drijf rechtsom met de stroming mee,
blijf vechten tegen windmolens
en water dragen naar de zee.
Geen Engel komt er bij me waken,
Geen troostend woord tot mij gericht,
en ik weet het nu wel zeker:
Buiten wordt het nooit meer licht.
Jack Frost
't Is nog lang niet koud genoeg
Toch zag ik vanmorgen vroeg
een ijsbloem op mijn raam...
Jack Frost komt er weer aan en
de winter mag beginnen maar
je moet wel gaan verzinnen
hoe je warm blijft
diep vanbinnen.
Geloof...
In de kleine uren van de ochtend,
lang voordat de zon opgaat,
heft een enkele vroege vogel
zijn eerste lied ten hemel aan
in een vast en blind vertrouwen
op de nieuwe dageraad.
Venus
Dat Venus een planeet is
waarop het ontiegelijk heet is,
werd onweerlegbaar vastgesteld,
doch slechts zelden wordt vermeld:
Venus is de Morgenster
die honderdduizend mijlen ver
blinkend aan de hemel staat:
Wachter van de Dageraad,
Bode van de koele dauw...
Zie, gans de Schepping schuilt in jou
en krachtig is de bedaarde
hartenklop
van Moeder Aarde.
Dit is geen gedicht.
We zullen doorgaan
Of we doen wel alsof
want een hart begeeft het
lang voordat het stopt met kloppen
en wonden blijven wonden - voelbaar
lang nadat het bloeden stopt.
En we zingen Everybody Hurts, want Michael Stipe
is een toffe peer
en ook homo en zo
dus die zal het echt wel weten
en het helpt ook even maar dan
daarna is het toch weer
ik alleen
en de pijn van het zijn
verlaten zijn
verloren zijn
en lelijk en zo mooi willen zijn.
Gevallen engel.
God, Help Us Through The Night,
zingt Daniel Lanois.
Ik drink zijn woorden gulzig als wijn.
Ik lurk aan mijn sigaret. Wat kan die man toch zingen.
Maar we zullen doorgaan
want dit is geen gedicht
dus het hoeft ook niet te rijmen
als al de rest niet klopt.
En we drinken Coca cola want
we willen helder denken
en whisky en wodka en weet ik wat
want helder denken wordt overschat
en mijn haar is veel te kort, ik trek er aan misschien dat het dan
langer wordt.
En de muren moeten geverfd want we willen een nieuwe start,
een propere lei en andere kleuren. Rood is te rood en
grijs is te grauw geef dan maar weer blauw van geel word ik gek
en Flair zegt dat je goed moet kiezen
alsof het je leven bepaalt.
Maar wat zullen de buren zeggen?
Of denk je dat ze wel doorhebben
dat wij doorgaan
met de moed der wanhoop? Met lood in de schoenen en ons hart op slot.
Gelukkig zijn is een plicht. Mijn god wat zijn wij strafbaar.
( dit is geen gedicht )
Nacht
Duurt de nacht soms veel te lang,
ben je diep vanbinnen bang
van duistere dromen en gedachten,
en stilletjes op een wonder wachten,
Weet dan dat de ochtend wenkt
en dat er iemand aan je denkt.
Dierbaar
Ik weet zo weinig
en zo veel over
Afscheid nemen.
Wat voorbij is,
is niet Voorbij
en Dierbaar is Dierbaar
voor Altijd.
Moeder
is een dierbaar woord.
Klei en Adem
Uit Klei en Adem opgestaan
leven wij dit leven
onder de zon en zomermaan
Uit sterrenstof geweven.
En doet de Wereld te veel pijn,
dan schrijf ik dit berichtje:
hoop dat ik een vriend mag zijn,
Jouw Supernova-lichtje.
September
De zomer voorbij en
de zon brandt niet langer
in al haar luister van
koper en goud
een gat in het duister
van het bestaan.
Ik hechtte mij aan
haar warmte, het Licht
maar diep in mij huist er
een Wintergedicht
dat altijd al wist
van wat zou gaan komen:
van vogels die zwijgen
bij opkomende mist
en naakte bomen
in een herfstig woud.