Twan Hendriks

verdrukking

 verdrukking

 kolkende massa door eenvoud ontkleedt
 opgroeiend en doodbloeiend
 eenvoudig ontsiert en opgezwollen

 bergen verzettend maar onbeloond
 in twijfel getrokken mondjesmaat
 de bink uithangend maar voor wie

 altijd in dienst voor een ander die weet
 hoe alles moet geschieden
 goedkoop en niet anders
 anders kan echt niet

 jaren hetzelfde jaren van niets
 met de gedachte van zegevieren
 voortlevend om iets
 wat nooit zal gebeuren

— Twan Hendriks

goffertstadion

 goffertstadion

 grote ruime woonkamer
 met in het midden
 een groen tapijt
 twintig keer per jaar
 kom ik even in je wonen
 tot nu toe
 zonder enige spijt

— Twan Hendriks

frietzak

 frietzak

 je bijnaam was frietzak
 omdat je een belg was

 we wisten niet wat je kon
 of je wel zou passen
 maar na een paar goals
 zagen we een blonde god
 een aimabele vent bovendien

 voor niets of niemand bang
 iets te dik en niet al te lang
 die onze harten sneller deed slaan
 ik denk vaak aan je terug
 vooral als we achter staan

— Twan Hendriks

mijn club

 mijn club

 voor velen stellen ze weinig voor
 voor sommige waaronder mezelf
 zijn ze mijn alles
 die spelers in het rood zwart groen

 in de oudste stad van het land
 gloort nog steeds een klein legioen
 en zo af en toe
 neen worden ze geen kampioen

 dat zou ik ook niet willen
 zo hoort het niet te zijn
 laat dit team maar klein blijven
 maar voor altijd het mijne zijn

— Twan Hendriks

pans

 pans

 hoe heb je aan je veel te drukke en bewogen leven
 toch nog zoveel inhoud en inspiratie kunnen geven
 je voerde een harde sociale koers voor gerechtigheid
 leefde met meerdere vrouwen vaak zelfs tegelijkertijd
 daarbij heb je ook nog eens ontelbare verzen geschreven

— Twan Hendriks

vanuit de hemel

 vanuit de hemel

 misschien kijk je af en toe op mij neer
 wellicht schudt je geregeld het hoofd
 denk je was ik er nog maar
 kon ik hem maar helpen

 aan de andere kant ben je hopelijk trots
 maar dan vooral op jezelf
 aan jouw heeft het niet gelegen
 dat het soms zo moeilijk gaat

 een man van weinig woorden
 teveel praten had geen zin
 zonder woorden jou begrijpen
 misschien vind ik mezelf ooit daarin

— Twan Hendriks

dood

 dood

 in gedachten dwaal ik weer eens af
 sta op dit moment aan je graf
 een plek die niet bestaat

 je bent voor jaren terug verbrand
 het laatste voelde ik je hand
 zachtjes zei ik vaarwel kameraad

 wat blijft zijn vooral herinneringen
 en een paar kleine tastbare dingen
 waaronder een klein potje met as

 het enige wat nog van je rest
 ik doe alleen nog vreselijk mijn best
 te denken aan de mooie tijd die was

— Twan Hendriks

jonge dood

 jonge dood

 wat eenvoudig
 maar o zo mooi
 zo subtiel
 zo zacht en maagdelijk
 veel mooier
 is niet meer denkbaar
 tenminste niet voor mij
 jammer neen doodzonde
 dat je zo jong moest sterven
 gelukkig blijven vier
 prachtige uren muziek
 die ik altijd en overal
 mee naar toe kan nemen

— Twan Hendriks

voor later

 voor later

 mensen die bang zijn voor teveel allochtonen
 voor u is de wanhoop binnenkort zeer nabij
 want omdat het er nog steeds te weinig zijn
 om straks alle oudjes te moeten verzorgen
 ligt er een plan klaar om ze te gaan klonen

— Twan Hendriks

venroy

 venroy

 steeds alder wer ik
 steeds kalder werde geej
 nie ge werd dur nie moajer
 op mit de joare
 toch bliefde mien durp
 mien durp tusse
 de piel en de maas
 loat ze mer proate
 ien steeds vremdere taale
 zolang ik nog laef
 zien dur nog genoeg oaver
 nes ik
 mer as ik sterf
 sterft ut roads ok
 bin ik bang

— Twan Hendriks

mijn mei

 mijn mei

 mijn mei
 is gorter dan jou mei

 nochtans
 is jouw mei pans
 van jou

 en mijn mei herman
 van mij

— Twan Hendriks

mobiel zijn

 mobiel zijn

 doelloze gezichten staren voor zich uit
 geen warme contacten meer leggend
 allen gaan dezelfde richting op deze kluit
 blik op oneindig bijna nietszeggend
 leve de vooruitgang die er nooit zal zijn
 dank zij deze nieuwe eenzaamheid veel pijn

— Twan Hendriks